نقد و بررسى ديدگاه مخالفين در مسائل اعتقادى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٦
كارهاى شيعيان ائمه معطل مى ماند. «١» دليل اين مسأله تعبيرهايى است كه در روايات آمده كه فقيه، وارث انبيا، جانشين پيامبران، حصار اسلام، به منزله انبيا، حاكم، قاضى، حجت از طرف آنها و مرجع در جميع حوادث است وجريان امور واحكام به دست اوست.
ملااحمد نراقى در توضيح مطلب مى گويد: اگر سلطانى به مسافرت برود ودرباره شخصى، بعضى از اين تعابير- نه همه آنها را- به كار ببرد براى هيچ كس شكى باقى نمىماند كه اين فرد در همه امور جانشين سلطان است، مگر چيزهايى كه استثنا شده باشد. «٢» ديدگاه دوم: ولايت فقيه، محدود است. ولايت فقيه به صورت عام و مانند ولايت ائمه (ع) نيست، بلكه فقيه در موارد خاصى ولايت دارد كه ادلّه فقهى قطعى به اثبات رسانيده است، مانند ولايت بر اموال مجهول المالك (كه صاحبش معلوم نيست) و نظاير آن.
بر اساس اين نظريّه، بخشى از ولايت امام از فقيه سلب شده است مانند اختيار جهاد ابتدايى و بخشى با دليل قطعى ولايت فقيه بر آنها ثابت شده و بخشى مورد ترديد است. «٣» ولى اين نظريه مردود است و چنانچه امام خمينى (ره) فرمود: «فقيه عادل تمام وظايف و اختيارات حكومتى پيامبر و ائمه (ع) را دارد و معقول نيست كه در اين جهت بين معصوم و غير معصوم فرقى باشد؛ زيرا والى و زمامدار مسلمين آن كسى است كه اجرا كننده احكام شريعت و برپا دارنده حدود الهى و گيرنده ماليات است و در آنها به صلاح مسلمانها تصرف مىكند؛ پيامبر و امام به زناكار صد تازيانه مى زنند، فقيه عادل نيز صد تازيانه مى زند، معصوم (ع) وفقيه همه به يك روش ماليات را جمع آورى مى كنند و هر دو طبق مصالح مسلمين اوامر و فرامينى دارند كه اطاعتشان واجب است.» «٤» به عنوان مثال، فرض مى كنيم رئيس يك دانشگاه، ازنظر علمى يك پروفسور بى نظير است و از جهت خصايص شخصيت، فردى بانفوذ در اساتيد و دانشجويان و از همه جهات فردى مورد قبول مسئولان وزارت علوم است، بسيارى از اساتيد همين دانشگاه شاگردان او هستند، تعدادى از كتابهاى مورد تدريس و منبع مراجعه، تأليفات اوست و از