نقد و بررسى ديدگاه مخالفين در مسائل اعتقادى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧١

گذشته و امت اسلام رابا آن امتحان كرده و مى كند، مسأله غيبت است كه آيا در حال غيبت امام معصوم، مردم بر دين حق استوار مى مانند و تزلزلى در عقيده و عمل آنان پديد نمى‌آيد يا طولانى شدن غيبت آنان را متزلزل مى كند؟
به هر حال، خدا مى خواهد عناصر سست عقيده را تصفيه كند و انسانهاى مخلص و با اعتقادى محكم و استوار را، از آنان متمايز كند تا امام زمان با استفاده از چنين افراد مؤمن و معتقدى به نجات بشرّيت قيام كند.
نيز حكمت غيبت اين است كه گردن نهادن به اطاعت يك امام ظاهر و حاكم، ممكن است از روى ترس يا طمع باشد، امّا ايمان به اطاعت امام غايب از اين شائبه ها مبرّاست. «١» همانند آزمايش قوم موسى به غيبت آن حضرت. قرآن مى گويد:
«وَ اذْ واعَدْنا مُوسى‌ ارْبَعينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ» «٢» و (به خاطر بياوريد) هنگامى را كه با موسى چهل شب وعده گذارديم (او در اين مدّت از بنى اسرائيل دور شد و براى گرفتن الواح به كوه طور آمد) سپس شما گوساله را (معبود خود) گرفتيد.
در عرض اين مدّت اندك، قوم موسى آزمايش شدند و دراين آزمايش باختند، رو به سوى سامرى آوردند و گوساله دست ساخته وى را پرستيدند.
خداى متعال امّت پيامبر خاتم (ص) را به غيبت مهدى (ع) آزموده است كه اينان چه مى كنند، آيا بر عهد پيامبر باقى مى مانند يا تابع گوساله سامريهاى عصر مى گردند.
فايده وجود حضرت مهدى (عج) در زمان غيبت‌ امام (ع) درهر حال رهبر و پيشواست و زندگى امام در دوران غيبت، يك زندگى خصوصى است نه يك زندگى اجتماعى، پس اين ذخيره الهى چه اثر عمومى براى مردم مى‌تواند داشته باشد؟
پاسخ: امام در حال غيبت همانند خورشيد ابر گرفته است. تابش نور خورشيد به صورت مستقيم و غير مستقيم براى بشر سودمند است؛ در تابش غير مستقيم، ابرها همانند يك شيشه مات، نور مستقيم خورشيد را گرفته و پخش مى كنند. نور و حرارتى‌