«أَلْمُنْتَظِرُ لِأَمْرِنا كَالْمُتَشَحِّطِ بِدَمِهِ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ» «١» كسى كه در انتظار امر ما- ظهور مهدى عليه السلام- باشد، مانند كسى است كه خونش را در راه خدا بريزد.
پس انتظار مهدى (ع) سرمايه روحى بزرگى براى مستضعفان و داراى بار فرهنگى سازنده و پرتوانى است؛ زيرا انتظار مهدى، نه انديشه چشم به راه نشستن كسى است كه بايد زاده شود و نه يك پيشگويى كلى است كه بايد در انتظار مصداقش ماند بلكه فرد مشخصى است كه اكنون زنده است و خود نيز در انتظار فرمان ظهورش به سر مى برد، تا طومار ستمگران را در هم پيچد. در احاديث به انتظار فرج توصيه شده تا مومنان هميشه چشم به راه او باشند و پيوستگى روحى خود را با مهدى (ع) قطع نكنند. «٢»