نقد و بررسى ديدگاه مخالفين در مسائل اعتقادى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٤

درس شانزدهم: ولايت فقيه (٢)
دلايل نظريه انتخابى‌ نقد و بررسى ديدگاه مخالفين در مسائل اعتقادى ٩٩ خلاصه درس ص : ٩٩ دلايلى براى اين نظريه آورده اند كه بعضى از آنها عبارتند از:
١- آيات و رواياتى كه بر مشورت تأكيد مى كند از قبيل:
«وَ أَمْرُهُمْ شُورى‌ بَيْنَهُمْ» «١» مومنان كارشان را با مشورت يكديگر انجام دهند.
ويكى از كارها مسأله رهبرى فقيه و ولايت او بر جامعه است كه بايد با مشورت و انتخاب مردم صورت گيرد.
و در نهج البلاغه نيز مى فرمايد:
«فَلَمَّا نَهَضْتُ بِالْأَمْرِ نَكَثَتْ طائِفَةٌ ...» «٢» پس چون (بيعتشان را قبول كرده) و به امر خلافت مشغول گشتم، جمعى بيعت مرا شكستند جواب- احتمال دارد موضوع آيه امورى باشد كه تصميم گيرى در آن مربوط به مومنين است؛ زيرا كلمه «امر» به «هُم» يعنى مردم اضافه شده است و معلوم نيست مسأله رهبرى به انتخاب مردم باشد.
٢- على عليه السلام بعد از قتل عثمان كه مردم به آن حضرت رو آوردند فرمود:
«دَعَوْنى‌ وَ الْتَمِسُوا اغَيْرى‌» «٣» مرا رها كنيد و از ديگرى تقاضا كنيد.
ظاهر حديث اين است كه مسأله رهبرى به انتخاب مردم است.
جواب- على (ع) از جانب خداوند به وسيله رسولش به امامت منصوب گرديد و اين سخن راموقعى فرمود كه مردم (بعد از قتل عثمان و احساسات حاكم بر جامعه) خواستند با او بيعت كنند، بنابراين اتمام حجتى كرد كه فكر نكنند آن حضرت در پى رياست است وبراى حفظ آن با متخلّفين و متجاوزين به بيت المال مدارا خواهد كرد،