نقد و بررسى ديدگاه مخالفين در مسائل اعتقادى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٧

هم، دايره اى وسيعتر از امكان عملى دارد.
شكى نيست كه از نظر عقلى، امكان زندگى هزاران سال براى انسان وجود دارد وعقل آن را محال نمى داند، چون در اين فرضيّه «زندگى هزاران سال براى انسان» هيچ گونه تناقضى وجود ندارد. همچنين مسلّم است كه زندگانى طولانى، در حال حاضر امكان عملى ندارد و مانند امورى چون رفتن به كره ماه نيست كه بتوان با وسايل روز، عمر انسان را به صدها يا هزاران سال افزايش داد، امّا از ديدگاه علمى، اين مسأله صورت ديگرى دارد و دانش بشرى، دليلى نمى بيند كه امكان عمر طولانى را از جنبه نظرى، نفى كند.
بررسى علمى مسأله طول عمر، در حقيقت بستگى به نوع تفسير دارد كه علم فيزيولوژى از «پيرى و فرسودگى» ارائه مى‌كند كه آيا پيرى و فرسودگى نتيجه نبرد سلولهاى بدن با عوامل بيرونى و تأثير پذيرى از آنهاست يا زاييده قانون طبيعى حاكم بر بافت پيكره انسانى است؟ اين پرسشى است كه دانش بشر، از خود مى كند و در راه پاسخ به آن نيز مى‌كوشد. اگر پيرى و فرسودگى، نتيجه مبارزه جسم با عوامل معيّن بيرونى وتاثير پذيرى از آنها باشد، از جنبه نظرى امكان دارد كه بافتهاى بدن را از آن عوامل بيرونى، بر كنار داشت تا زندگى آدمى طولانى شده و بر پيرى غالب شود.
اگر از اين ديدگاه مسأله را بررسى كنيم كه پيرى يك قانون طبيعى است و هر موجود زنده اى در درون خود، عامل نيستى خود رانهفته دارد كه بر اثر گذشت زمان، موجود زنده را خواه ناخواه به مرحله فرسودگى و مرگ مى رساند، پذيرش اين ديدگاه نيز مستلزم آن نخواهد بود كه هيچ گونه انعطافى در اين قانون طبيعى راه نيابد؛ زيرا هم ما، در زندگى معمولى خود مى بينيم و هم دانشمندان در آزمايشگاهها تجربه كرده اند كه پيرى گاهى زود رس و گاهى دير رس است تا آنجا كه برخى از سالمندان را مى بينيم كه نشانه هاى پيرى بر اعضاى آنان، ظاهر نشده و بدن آنها از نرمى و تازگى برخوردار است.
تجربه علمى دانشمندان نيز، انعطاف پذيرى آن قانون را، به اثبات رسانده است؛ زيرا آنها توانسته اند عمر پاره اى از حيوانات را به صدها برابر عمر طبيعى افزايش دهند. به عنوان نمونه، آزمايشى روى نوعى از مگس ميوه خوار كه عمر بسيار كوتاهى دارد، به عمل آورده اند و توانسته اند عمر آن را به نهصد برابر افزايش دهند.