نقد و بررسى ديدگاه مخالفين در مسائل اعتقادى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٣
گناهان بزرگ است و اميد به رحمت الهى او را از فرو رفتن در گناه باز مى دارد نه اين كه باعث جرأت او بر گناه گردد. نكته قابل توجه اين است كه در آيات و روايات، افراد و اعمالى كه شفاعت هيچ كس درباره آنها پذيرفته نمى شود، بطور روشنترى بيان شده كه قسمتى از آن را ذكر مىكنيم.
كافر مورد شفاعت قرار نمىگيرد.
«قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلّينَ وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكينَ وَ كُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخائِضينَ وَ كُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدّينِ حَتّى اتينَا الَيَقينُ فَما تَنْفَعُهُمْ شَفاعَةُ الشَّافِعينَ» «١» گفتند: ما از نمازگزاران نبوديم و اطعام مسكين نمى كرديم وبا فرو روندگان (در باطل) فرو مى رفتيم و روز قيامت را تكذيب مى كرديم تا هنگامى كه مرگ ما فرا رسيد پس شفاعت شفاعت كنندگان آنان را سود نمىدهد.
مشرك شفاعت نمى شود پيامبر اكرم (ص) فرمود:
«أُعْطيتُ خَمْساً وَ أُعْطيتُ الشَّفاعَةَ فَأَخَّرْتُها لِأُمَّتى لِمَنْ لا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئاً» «٢» خداوند بزرگ به من پنج چيز عطا كرده است يكى از آنها شفاعت است كه آن را براى امّت خود نگه داشته ام. شفاعت من براى كسانى است كه مشرك نباشند.
امام صادق عليه السلام فرمود:
«لَوْ أَنَّ الْمَلائِكَةَ الْمُقَرَّبينَ وَ ا نقد و بررسى ديدگاه مخالفين در مسائل اعتقادى ٥٨ انواع توسل به اوليا از ديدگاه قرآن و سنت ص : ٥٨ لْأَنْبِياءَ الْمُرْسَلينَ شَفَّعُوا فى ناصِبٍ ما شُفِّعُوا» «٣» اگر همه فرشتگان مقرب الهى و تمام پيامبران مرسل براى ناصبى شفاعت كنند پذيرفته نخواهد شد.
شفاعت شونده بايد معتقد به ولايت اميرالمومنين و ائمه معصومين (ع) باشد.
امام صادق عليه السلام در تفسير آيه شريفه:
«لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمانِ عَهْداً» «٤» فرمود: