تاريخ زندگانى امام رضا(ع)
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

تاريخ زندگانى امام رضا(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٩٠

گروههاى مختلف، با قدرت و قوّت از موضع امامت خود دفاع مى‌كرد و با صراحت، خود را امام انس و جن معرفى مى‌نمود. عباس نجاشى اسدى مى‌گويد: از حضرت رضا (ع) پرسيدم: تو صاحب اين امر هستى؟ فرمود: آرى به خدا سوگند، من پيشواى انس و جنّ هستم. «١» بسيارى از كسانى كه منكر امامت پيشواى هشتم بودند يا در مسأله امامت او شك و شبهه داشتند با مشاهده يكى از ويژگيها و كمالات ياد شده از آن حضرت به حق، راه يافته به امامتش گردن مى‌نهادند. به دو نمونه ذيل توجه فرماييد.
حسن بن على وشاء كوفى مى‌گويد: مسائلى را در طومارى نوشتم تا بدان وسيله على بن موسى الرّضا (ع) را بيازمايم. به در خانه‌اش رفتم ولى بر اثر ازدحام جمعيت موفق به ديدارش نشدم. در اين هنگام ديدم خادمى از مردم سراغ مرا مى‌گيرد و مى‌پرسد: كداميك از شما حسن بن على وشّاء فرزند دختر الياس بغدادى است؟ گفتم: من همانم. او نامه‌اى را به من داد و گفت: اين جوابهاى سؤالاتى است كه همراه توست. من (با مشاهده اين معجزه) به امامت او قطع پيدا كردم و مذهب وقف را رها ساختم. «٢» راوى، عبداللّه بن سمرة:
حضرت رضا (ع) بر ما گذشت. ما (با ديدن آن حضرت) درباره امامت او به نزاع پرداختيم. چون او بيرون رفت، من و تميم بن يعقوب نيز همراهش بيرون رفتيم- ما در عقيده مخالف او بوديم و عقيده زيديه را داشتيم- هنگامى كه به صحرايى رسيديم، با گله‌اى از آهو رو به رو شديم.
امام رضا (ع) به بچه آهويى اشاره كرد. بچه آهو آمد و جلوى امام ايستاد. حضرت دست بر سر او كشيد و او را به خدمتكارش تسليم كرد.
بچه آهو برا تاريخ زندگانى امام رضا(ع) ٩٦ پيدايش واقفيه ص : ٩٦ ى بازگشت به چراگاهش به تكاپو افتاد. امام با آن حيوان سخنى گفت كه ما نفهميديم ولى آهو آرام شد.
امام (رو به من كرد و) فرمود: اى عبداللّه! آيا ايمان نياوردى؟