خلاصه‌ در درس پيش به پاره‌اى از سياستها و تدابير امام رضا (ع) در ارتباط با مسأله ولايتعهدى اشاره كرديم. اينك ادامه آنها:
٥- پذيرش ولايتعهدى به صورت مشروط: امام (ع) براى پذيرش ولايتعهدى شرايطى قائل شد، از جمله اينكه در امور حكومتى هيچ گونه دخالتى نكند و بدين ترتيب مشروعيت حكومت مأمون را زير سؤال برد و به همگان فهماند كه خواستار دنيا و جاه و مقام نيست.
٦- بهره‌بردارى سياسى و فرهنگى از منصب ولايتعهدى.
٧- تشويق انقلابيون به ادامه مبارزه عليه فساد و ستمگرى: امام (ع) در اين موضع با رفتار و گفتارش موجب دلگرمى آنان به مبارزه عليه ظلم و ستم مى‌شد. يادآورى آن حضرت از عمويش زيد بن على و تجليل از قيام حق طلبانه او، گواهى روشن بر اين موضع امام رضا (ع) است.
پرسش‌ ١- حضرت رضا (ع) براى پذيرش ولايتعهدى چه شرايطى قائل شد؟
٢- شرايط امام رضا (ع) حاوى چه نكاتى است؟
٣- چرا مأمون از اقامه نماز عيد توسط امام رضا (ع) جلوگيرى كرد؟
٤- پيشواى هشتم چگونه از منصب ولايتعهدى بهره‌بردارى سياسى و فرهنگى كرد؟
٥- موضع امام (ع) در برابر پيشنهاد مأمون چه نقشى در تشويق انقلابيون به مبارزه عليه دستگاه خلافت داشت؟