تاريخ زندگانى امام رضا(ع)
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

تاريخ زندگانى امام رضا(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٧٠

داناترين مردم به هر زبان و لغتى بود.
روزى به آن حضرت گفتم: اى فرزند رسول خدا! من از معرفت و آگاهى تو نسبت به اين لغات، با همه اختلافشان در شگفتم؟
حضرت فرمود: اى اباصلت! من حجّت خدا بر مردمانم. خدا حجتى بر مردم قرار نمى‌دهد كه زبانهاى آنان را نداند؛ آيا اين سخن اميرمؤمنان (ع) به گوش تو نرسيده كه: به ما «فصل الخطاب» عطا شده است. آيا «فصل الخطاب» جز شناخت لغات و زبانهاست؟ «١» مردى به امام رضا (ع) گفت: محمد بن فضل به ما خبر داده است كه تو همه آنچه را خدا فروفرستاده مى‌شناسى و به هر زبان و لغتى دانا هستى. فرمود: محمد بن فضل راست گفته است.
مرد گفت: من پيش از هر چيز تو را آزمايش مى‌كنم. اينك اين شخص، رومى است، اين ديگرى هندى و اين فارسى و آن ديگرى ترك زبان.
مرد مى‌گويد: حضرت رضا (ع) با همه آنان به زبان خودشان سخن گفت. «٢» از روايات استفاده مى‌شود كه غلامان و خدمتكاران امام رضا (ع) را مليّتهاى مختلف تشكيل مى‌داد و حضرت با همه آنها با زبان خود آنان سخن مى‌گفت.
٢- علم به «منطق الطّير» علم امام رضا (ع) به زبانهاى گوناگونِ انسانها محدود نمى‌شد بلكه آن حضرت همچون حضرت سليمان به زبان حيوانا تاريخ زندگانى امام رضا(ع) ٧٥ ٦ - اخبار از آنچه در رحم است ص : ٧٥ ت نيز علم داشت؛ زيرا مقام آن گرامى نزد خدا بالاتر و برتر از مقام انبياى پيشين از جمله داوود و سليمان پيامبر است كه دانش «منطق الطير» به آنان داده شده بود. «٣» به دو نمونه ذيل توجه فرماييد.
سليمان (از فرزندان جعفر بن ابى طالب) مى‌گويد: در محوّطه‌اى نزد حضرت رضا (ع) بودم كه گنجشكى آمد و پيش آن حضرت خود را به زمين افكند و شروع به‌