تاريخ زندگانى امام رضا(ع)
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

تاريخ زندگانى امام رضا(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٦٣

مى‌گويد: «هفتاد هزار حديث از امام باقر (ع) شنيدم كه همه را از رسول خدا (ص) نقل كرده بود.» «١» امير مؤمنان (ع) در اين رابطه مى‌فرمايد:
«عَلَّمَنى‌ رَسُولُ اللَّهِ الْفَ بابٍ مِنَ الْعِلْمِ فَفُتِحَ كُلَّ بابٍ‌الْفُ بابٍ» «٢» رسول خدا (ص) هزار باب از علم به من آموخت كه از هر باب آن، هزار باب گشوده شد.
امام باقر (ع) در بيانى كلّى مى‌فرمايد:
«انَّ الْعِلْمَ يُتَوارَثُ وَ لا يَمُوتُ عالِمٌ الّا وَتَرَكَ مَنْ يَعْلَمُ مِثْلَ عِلْمِه‌ اوْ ماشاءَاللَّهُ» «٣» دانش (امامان (ع)) به ارث برده مى‌شود و هيچ (امام و) عالمى در نمى‌گذرد مگر آن كه كسى را كه در دانش همچون خود اوست، يا در حدى است كه خدا مى‌خواهد، بر جاى مى‌گذارد.
٣- قرآن‌ قرآن، حاوى همه علومى است كه مردم به آنها نياز دارند. خداوند مى‌فرمايد:
«ما فَرَّطْنا فِى الْكِتابِ مِنْ شَىْ‌ءٍ» «٤» ما هيچ چيز را در اين كتاب فروگذار نكرديم.
بدون شك جز پيامبر (ص) و جانشينان آن حضرت، احدى به ژرفاى اين اقيانوس بى‌كران دانش الهى راه نيافته است. تنها آنان هستند كه به تعبير خود قرآن دانش همه كتاب نزد ايشان است. «٥» و نيز تصريح دارد كه:
«ما يَعْلَمُ تَأْويلَهُ الَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِى الْعِلْمِ» «٦» تأويل قرآن را جز خدا و راسخان در علم نمى‌دانند.