تاريخ زندگانى امام رضا(ع)
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

تاريخ زندگانى امام رضا(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٢٦

نجمه خاتون، بانويى بزرگوار بوده است كه در سِلك بردگان، از آفريقا به مدينه آورده شده بود. جريان راهيابى آن بانوى مكرم به بيت امامت و افتخار همسرى موسى‌بن جعفر (ع) بنابر نقل شيخ كلينى و شيخ مفيد چنين است:
هشام بن احمر» مى‌گويد: حضرت موسى بن جعفر (ع) به من فرمود: آيا خبر دارى كه در اين روزها كسى از برده فروشان مغرب به مدينه آمده باشد؟ عرض كردم: اطلاع ندارم. فرمود: چرا، مردى از اهالى مغرب وارد مدينه شده است، بيا نزد او برويم.
امام (ع) سوار بر مركب خود شد. من نيز سوار شدم و به نزد آن مرد رفتيم؛ ديديم مردى از اهالى مغرب بردگانى چند همراه دارد.
به او گفتيم: بردگانت را به ما نشان بده! او هفت تن از كنيزان خود را به ما نشان داد.
ولى امام (ع) هيچ يك از آنان را نپسنديد و فرمود: كنيز ديگرى بياور! برده فروش گفت: جز يك كنيز بيمار برده ديگرى ندارم. حضرت فرمود: چه اشكال دارد كه او را به ما نشان دهى؟
برده فروش امتناع كرد. امام (ع) بازگشت. روز بعد مرا نزد او فرستاد و فرمود: آن كنيز را به هر قيمت شده بخر. من نزد برده‌فروش رفتم. گفت: من آن كنيز را به كمتر از فلان مبلغ نمى‌فروشم. من به همان قيمت او را خريدم.
مرد مغربى (پس از فروش كنيز) پرسيد: آن مرد كه ديروز همراه تو آمده بود چه كسى بود؟ گفتم: مردى از بنى هاشم. گفت: از كدام تيره؟
تاريخ زندگانى امام رضا(ع) ٣١ ١ - عبادت ص : ٣١ گفتم: بيش از اين اطلاعى ندارم؟
گفت: اينك من تو را از جريان خريدارى اين كنيز مطلع مى‌سازم:
من او را از دورترين نقطه مغرب‌زمين (آفريقا) خريدم. زنى از اهل كتاب با من ديدار كرد و گفت: اين كنيز نزد تو چه مى‌كند؟ گفتم: او را براى خود خريده‌ام. گفت: سزاوار نيست كه اين كنيز نزد فردى چون تو باشد؛ بلكه سزاوار است نزد بهترين مرد روى زمين باشد و پس از اندك‌مدتى پسرى‌ازاو متولد خواهدشد كه در شرق وغرب عالم مانندش متولد نشده باشد! هشام مى‌گويد: من كنيز را به مدينه نزد موسى بن جعفر (ع) بردم. زمان چندانى نگذشت كه حضرت رضا (ع) از او متولد شد. «٢»