تاريخ زندگانى امام رضا(ع)
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

تاريخ زندگانى امام رضا(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٥٨

شما چه مى‌خواهيد؟ آيا مى‌خواهيد شاهانه زندگى كنيد؟ آيا مسرور مى‌شويد اگر مانند «طاهر» و «هرثمه»» باشيد ولى (از نظر اعتقادى و فكرى بر ولايت ما نباشيد و) بر خلاف آنچه كه هم اكنون هستيد باشيد. گفتند: نه به خدا سوگند، اگر همه دنيا را با طلاها و نقره‌هايش به ما بدهند كه عقيده‌مان را رها كنيم، اين كار را نخواهيم كرد.
فرمود: خداوند مى‌فرمايد: «اعْمَلُوا آلَ داوُودَ شُكْراً وَ قَليلٌ مِنْ عِبادِىَ الشَّكُورُ». «٢» اى آل داوود! شكر (اين همه نعمت را) بجا آوريد، ولى تعداد كمى از بندگان من شكر گزارند.
نسبت به خدا حسن ظن داشته باشيد كه هر كس به خدا حسن ظن داشته باشد خداوند نيز مطابق ظنّ او رفتار مى‌كند.
هر كس به روزىِ اندك قناعت كند خداوند نيز عمل اندك او را مى‌پذيرد و هر كس به اندكى از حلال خشنود باشد زندگى آسان و سبكبالى را خواهد گذراند، و خانواده‌اش در آسايش زندگى مى‌كنند، و خداوند او رابه درد و درمان دنيا بينا خواهد كرد و او را از اين جهان، سالم بيرون برده و در «دارالسّلام» جاى خواهد داد. «٣» خطر رياست‌طلبى‌ معمرّ بن خلّاد در محضر حضرت رضا (ع) از مردى ياد كرد و (در نكوهش او) گفت:
او مردى رياست طلب است. امام رضا (ع) فرمود:
«ما ذِئْبانِ ضارِيانِ فى غَنَمِ قَوْمٍ قَدْ تَفَرَّقَ رِعاؤُها بِأَضَرَّ فى دينِ الْمُسْلِمِ مِنَ الرِّئاسَةِ». «٤» زيان و خسارت حمله دو گرگ درنده به گله گوسفندِ بدون چوپان كمتر از زيان رياست طلبى در دين فرد مسلمان است.