ولادت‌ هشتمين اختر فروزنده آسمان امامت، روز پنج‌شنبه، يازدهم ذيقعده سال ١٤٨ هجرى قمرى، چند روز پس از شهادت جدّش، امام صادق (ع)، در مدينه چشم به جهان گشود. «١» امام صادق (ع) پيش از ولادتِ نواده گرامى خود، بارها از آن حضرت با عنوان «عالم آل محمّد (ص)» ياد مى‌كرد و آرزوى درك وجود او را مى‌نمود. موسى بن‌جعفر (ع) مى‌فرمايد:
از پدرم جعفر بن محمّد بارها مى‌شنيدم كه به من مى‌فرمود: همانا عالم آل محمّد (ص) در صلب تو قرار دارد و اى كاش من او را درك مى‌كردم. او همنام اميرمؤمنان (ع) است. «٢» بشارت ولادت با سعادت آن بزرگوار و بيان برخى از ويژگيهاى او از زبان جدّش امام صادق (ع) در روايت يزيد بن سليط چنين آمده است:
امام صادق (ع) را در مسير مكه ديدار كرديم. به حضرتش عرض كردم شما پيشوايان پاك هستيد و از مرگ چاره‌اى نيست. در امر امامت و جانشينى خود سخنى بفرماييد تا به ديگران منتقل كنم.
امام صادق (ع) فرمود: اينان فرزندان منند و اين (اشاره به موسى‌بن‌جعفر (ع)) سرور آنان‌است در وجود او مزيّت ديگرى وجود دارد كه از همه آنچه برشمردم برتر است و آن اينكه خداوند از صلب او دادرس و فريادرس و نيز نور و فهم و حكم اين امت را بيرون مى‌آورد. او بهترين مولود و بهترين آفريده‌اى است كه خداوند به وسيله او خونها را از ريختن حفظ و اختلافات را به صلح تبديل مى‌كند «٣» نام، كنيه و القاب‌