اميرالمؤمنين كه خداوند او را براى راستى و درستى تقويت كند و به هدايتش موفق بدارد از حق ما (خاندان) چيزى را شناخته كه ديگران (امويان و عباسيان) نسبت به آن جاهل بودند.
اقدامات جنبى‌ از آنجا كه مسأله ولايتعهدى امام رضا (ع) از دستگاهى همچون دستگاه عباسى و از فردى مانند مأمون- كه براى رسيدن به حكومت برادرش را كشته بود- انتظار نمى‌رفت و مأمون اين را خوب دريافته بود؛ از اين رو، وى براى آن كه صداقت و اخلاص خود را نزد امام رضا (ع) و ديگران ثابت كرده، افكار عمومى را به حسن نيت و پاكدلى خود متوجه سازد، ناگزير پيش از مراسم ولايتعهدى و پس از آن دست به يك سلسله اقدامات زد:
١- لباس سياه را كه شعار عباسيان بود از تن بركند و جامه سبز را كه شعار علويان بود پوشيد و به ديگران دستور داد چنين كنند و مدّعى بود كه اين، لباس بهشتيان است. «١» اين سياست تا زمان شهادت امام رضا (ع) و ورود مأمون به بغداد از سوى وى عمل مى‌شد. او پس از ورود به بغداد دوباره روش و شعار پيشين عباسيان را سنّت كرد. «٢» ٢- دستور داد به نام امام رضا (ع) سكّه زنند و خطيبان و سخنرانان در تمامى شهرها نام آن حضرت را در خطبه‌ها به عنوان وليعهد ذكر كنند. «٣» ٣- دختر خود «ام حبيبه» «٤» را با آن كه از نظر سنّى فاصله زيادى با امام (ع) داشت به ازدواج آن حضرت «٥» و دختر ديگرش «ام الفضل» را به همسرى فرزند هفت ساله امام،