از سوى ديگر، مأمون «محمود بن عبدالكريم» را مسؤول خراج كرد. وى، فوق توان اقتصادى مردم از آنان ماليات گرفت، ارزاق عمومى را كاست، خواص را منكوب كرد و آنان را گروه‌گروه پراكنده ساخت. او براى خوش‌خدمتى به ارباب خود مردمى را كه قدرت پرداخت ماليات نداشتند، تحت فشار و شكنجه قرار داد؛ بگونه‌اى كه گروهى از پرداخت ماليات سر باز زدند و گروهى ديگر در خراسان با «طاهر بن حسين» درافتادند. «١» فقر وقحطى سال ٢٠١ هجرى كه گريبانگير مردم خراسان، رى و اصفهان شد و بر اثر آن بسيارى از مردم جان خود را از دست دادند، دليلى آشكار بر بدرفتارى مأمون و ديگر گردانندگان دستگاه خلافت نسبت به مردم اين سامان است. «٢» سياست ظالمانه مأمون نسبت به ايرانيان و برملا شدن چهره نفاق و خودكامه او سبب شد كه آنان از پشتيبانى وى روى برتابند و به علويان متمايل گردند. «٣» ب- نژاد عرب‌ پيش از به خلافت رسيدن مأمون، افراد و گروههايى با به حكومت رسيدن وى بشدّت مخالف بوده و از امين حمايت مى‌كردند. اينان عبارت بودند از «زبيده» همسر هارون، داييهاى امين، برمكيان، بويژه فضل بن يحيى برمكى، فضل بن ربيع و بسيارى از عربها.
ت تاريخ زندگانى امام رضا(ع) ١٣٥ نهضت ابوالسرايا ص : ١٣٤