تاريخ زندگانى امام رضا(ع)
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

تاريخ زندگانى امام رضا(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١١٢

آنها را از جرگه مسلمانان طرد مى‌كرد. «١» گسترش حوزه فعّاليّت‌ امام رض تاريخ زندگانى امام رضا(ع) ١١٦ دستاوردهاى اين دو سفر ص : ١١٥ ا (ع) فعّاليّتهاى فرهنگى خود را به مدينه محدود نكرد، بلكه دامنه آن را به ساير نقاط از جمله «بصره» و «كوفه» نيز- كه به سبب وجود برخى از شيعيان مخلص در آن جا زمينه كار فرهنگى فراهم بود- گسترش داد. امام (ع) با استفاده از فرصت، سفرى به دو شهر ياد شده داشت «٢» و از نزديك با شيعيان و ديگر طبقات مردم اين دو مركز مهمّ تماس گرفت.
حضرت براى بهره‌بردارى بيشتر از اين موقعيّت، پيش از ورود به شهر مورد نظر، نماينده‌اى به آن جا مى‌فرستاد تا مردم را از سفر آن حضرت مطّلع كند.
١- در بصره‌ حضرت رضا (ع) سفر خورد را از بصره آغاز كرد. محمد بن فضل هاشمى مى‌گويد:
وارد مدينه شدم و به حضور على بن موسى رسيدم و پس از آن كه به عنوان امامت بر آن حضرت سلام كردم و امانتهايى را كه پدرش به من سپرده بود به او دادم، عرض كردم: من عازم بصره هستم. بدون شك مردم آن شهر- با توجه به اختلافاتى كه پس از رحلت موسى بن جعفر (ع) بر سر مأله امامت پيدا كرده‌اند- درباره دلائل امامت (شما) از من خواهند پرسيد. از اين رو، راهنماييهاى لازم را بفرماييد.
امام (ع) فرمود: اين اختلافات، بر من پوشيده نيست. تو، به دوستان و غيردوستان ما خبر ده كه من به سوى آنان خواهم آمد. سپس ودايع پيامبر (ص) و پدرانش را كه نزد او بود به من نشان داد و من آنها را ديدم.
گفتم: چه زمان به بصره خواهيد آمد؟ فرمود: سه روز پس از ورود تو به بصره. هنگامى‌