استكبار ستيزى در قرآن - فرقانی، قدرت الله - الصفحة ٩٧

٢- مرحله واكنش اوليه قوم‌ فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِن قَوْمِهِ مَا نَرَاكَ إِلَّا بَشَراً مِثْلَنَا وَ مَا نَرَاكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِ وَ مَا نَرَى‌ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍ بَلْ نَظُنُّكُمْ كَاذِبِينَ «١» پس، سران قومش كه كافر بودند، گفتند: «ما تو را جز بشرى مثل خود نمى‌بينيم، و جز گروهى اراذل ساده لوح كسى را نمى‌بينيم كه تو را پيروى كرده باشد، و شما را بر ما امتيازى نيست، بلكه شما را دروغگو مى‌دانيم.» مفردات‌ الملأ: سران قوم ما نرى: نمى‌بينيم‌ ما نريك: نمى‌بينيم تو را فضل: برترى‌ اتبعك: كسى كه تو را پيروى كرده نظنّكم: مى‌پنداريم‌ اراذل: افراد فرومايه كاذبين: دروغگويان‌ بادى الرأى: ساده‌لوح‌