سجده آورى؟ آيا تكبّر نمودى يا از برترينها بودى؟» گفت: «من از او بهترم؛ مرا از آتش آفريده‌اى و او را از گِل!» مفردات‌ ابليس: شيطان العالين: برترى دارندگان‌ ما مَنَعَك: چه چيزى تو را باز داشت خيرٌ: بهتر ان تسجد: اين كه سجده كنى خلقتنى: آفريدى مرا بِيَدَىَّ: با دستهاى قدرت خود نار: آتش‌ استكبرتَ: استكبار ورزيدى طين: گِل‌ از پاسخ شيطان برمى‌آيد كه استكبار، از توجه به خويش و خود را محور پنداشتن ناشى مى‌شود. علامه طباطبايى با استفاده از اين آيات مى‌نويسد:
همه گناهان در تحليل نهايى به ادعاى انانيّت و ستيز با كبريايى حق تعالى برمى‌گردد، در حالى كه بنده مخلوق حق ندارد كه در برابر آفريدگار خويش، به خود اعتماد كرده، بگويد: «من». با اين كه عظمت حق سراپرده هستى را فرا گرفته و همه در پيشگاه او خاضع و ذليل‌اند. اگر شيطان مجذوب خود نشده بود و تنها به خويش توجه نداشت و سايه خداوند قيوم را بر خويش مشاهده‌