استكبار ستيزى در قرآن

استكبار ستيزى در قرآن - فرقانی، قدرت الله - الصفحة ١٠٤

٢- تكبرو خودبزرگ بينى، موجب كفر به پيامبران و پيامهاى آنان است.
٣- كافران قوم ثمود با پى كردن ناقه صالح، فرمان خداوند را سرپيچى كردند و مردمى متجاوز شناخته شدند.
٤- كفرپيشگان قوم ثمود پس از كشتن ناقه صالح، از وى خواستند تا تهديدش را به اجرا گذارد.
مستكبران قوم نوح نيز، وى را به سنگسار شدن تهديد كردند و همچنين به استهزاى او به هنگام ساختن كشتى پرداختند. «١» مستكبران قوم هود هم از هود خواستند تا عذابى را كه براى ايشان وعده داده است، بياورد. «٢» امّا واكنش فرعون و مستكبران همراهش نسبت به ارائه معجزه از سوى موسى (ع) دو گونه بود.
آنها ابتدا ساحرانى را كه به موسى (ع) ايمان آورده بودند به قطع دست و پا و كشتن تهديد نمودند، سپس در مورد موسى و قومش چنين گفتند:
و سران قوم فرعون گفتند: «آيا موسى و قومش را رها مى‌كنى تا در اين سرزمين فساد كنند و [موسى‌] تو و خدايانت را رها كند؟» [فرعون‌] گفت: «به زودى پسرانشان را مى‌كشيم و زنانشان را زنده نگه مى‌داريم و ما بر آنان مسلطيم.» «٣»