برداشت و با وحدت و انسجام ضربه‌هاى مهمى بر آنان وارد كرد.
پيامبر اكرم (ص) در قيام خود عليه استكبار و حاكميت ظلم و جهل، به وحدت افراد جبهه حق اهميتى بسيار مى‌داد. در دوران مكه، مسلمانان احساس يكرنگى و برادرى مى‌كردند و مشكلى در اين باره در ميان نبود ولى با هجرت به مدينه، ياران پيامبر (ص) را دو گروه تشكيل مى‌دادند؛ انصار و مهاجران. افزون بر تفاوت شرايط اقتصادى و مادى، اين دو گروه در دو محيط فرهنگى رشد كرده بودند و ناهمخوانيهايى با هم داشتند. پيامبر اكرم (ص) براى استحكام بيشتر اين جبهه چاره‌انديشى كرد و طرح «مؤاخاة» و برادرى را مطرح كرد.
اسلام، وحدت را از جمع مسلمانان نيز فراتر برده و از اهل كتاب خواسته تا به همراه مسلمانان حول اصل مشترك توحيد و نفى شرك گرد آيند. «١» پيامها ١- مؤمنان، به راستى برادر يكديگرند و اخوت و برادرى، بارزترين صفت در زندگى اجتماعى مؤمنان است.
٢- ايمان، برقراركننده دوستى و پيوند عميق ميان انسانها است.