٤- انكار رسالت انبياء وَ مَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِن نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ كَافِرُونَ «١» ما هيچ رسولى نفرستاديم مگر آن كه ثروتمندان عياش (مستكبران) آن ديار گفتند: «بى‌گمان، ما به رسالت شما كافريم.» مفردات‌ ما ارسلنا: نفرستاديم مترفوها: خوشگذرانان آن ديار قرية: شهر يا روستا بما ارسلتم به: به رسالت شما نذير: ترساننده كافرون: انكاركنندگان‌ مستكبران كه خودپرستى، سراسر وجودشان را فرا گرفته است، از ديدن واقعيتها و درك حقيقتها و قبول هدايتها عاجزند.
آنان آنچه را نفع و سودى برايشان داشته باشد، مى‌بينند و مى‌پذيرند و از هر چه به شأن و موقعيت آنان خلل وارد كند، سر باز مى‌زنند. از اين رو، همواره در صف مقدم مخالفان انبيا قرار مى‌گيرند و براى حفظ شوكت شيطانى خود، كفر مى‌ورزند.
آنان حتى از شنيدن سخنان حق گريخته و با انگشت، گوشهاى خود را مى‌پوشانند.