٥- تحقير توده‌هاى مستضعف‌ ... وَ لَا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَن يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْراً اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنفُسِهِمْ إِنِّي إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ «١» هرگز به مؤمنانى كه در نظر شما خوار مى‌آيند، نمى‌گويم كه خداوند خيرى به آنان نخواهد داد. خدا به نهان آنان آگاه‌تر است و [اگر آنان را برانم يا مأيوس كنم‌]، از ستمكاران خواهم بود.
مفردات‌ لا اقول: نمى‌گويم اعلم: آگاه‌تر تزدرى: خوار آيند اذاً: بنابراين‌ اعينكم: چشمان شما ظالمين: ستمكاران‌ لن يوتيهم: هرگز به آنان نمى‌دهد اين آيه بيان پاسخ حضرت نوح (ع) به مستكبران قومش است.
بينش و قضاوت مستكبران درباره مؤمنانى كه از اقشار مستضعف جامعه‌اند، اين است كه آنان اراذل و اوباش و ساده‌لوح‌اند. «٢» و