مفردات‌ يا قومِ: اى قوم من فاجمعوا: گرد آوريد كبُر: تحمل‌ناپذير و سنگين غمّه: پوشيده مانده‌ مقامى: جايگاه من اقضوا الىّ: به حيات من پايان دهيد تذكيرى: يادآورى من و لا تنظرونِ: مهلتم ندهيد اين آيه، سخن حضرت نوح (ع) به قومش است و لحن آن شامل تحقيرآميزترين گونه برخورد با آنان است. آن حضرت مى‌فرمايد كه همگى شما با خدايانتان متحد شويد و بر من هيچ ترحم نكنيد و اگر مى‌توانيد جان مرا بگيريد و خود را راحت كنيد، ولى بدانيد كه من به پشتيبان قادر و توانايم تكيه كرده‌ام و از شما خوف و هراسى ندارم.
برخورد ساحران فرعون نيز پس از ايمان آوردن به موسى (ع)، برخوردى كوبنده و تحقيرآميز بود. آنان، پس از تهديدهاى فرعون مبنى بر قطع دست و پايشان، با استوارى تمام پاسخ دادند:
گفتند: ما هرگز تو را بر معجزاتى كه به ما رسيده و بر خدايى كه ما را آفريده است ترجيح نمى‌دهيم و اختيار نمى‌كنيم. هر كار كه مى‌خواهى و مى‌توانى بكن كه قدرت تو تنها در پايان دادن به حيات دنيايى ما كارآيى دارد. «١»