استكبار ستيزى در قرآن

استكبار ستيزى در قرآن - فرقانی، قدرت الله - الصفحة ٣٢

٥- ابليس در مقايسه ميان شخصيت خود و آدم (ع) روح الهى موجود در آفرينش آدم را ناديده گرفت.
٢- فخر و مباهات بر امتيازات مادى‌ وَ قَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَاداً وَ مَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ «١» [مترفين به پيامبران‌] گفتند: «ما بيش از شما مال و فرزند داريم و در آخرت نيز عذاب نخواهيم شد.» مفردات‌ قالوا: گفتند اولاداً: فرزندان‌ نحن: ما بمعذبين: عذاب شدگان‌ اكثر: بيشتر مترفين و مستكبرين به داشتن اموال و فرزندان بيشتر مباهات مى‌كنند و آن را نشانه كرامت ذاتى خود مى‌پندارند و حتى معتقدند كه چون خداوند آنان را در اين دنيا گرامى داشته، در قيامت نيز جايگاهى والا خواهند داشت:
و هرگاه پس از ناراحتى‌اى كه به او رسيد رحمتى بدو بچشانيم مى‌گويد: «اين به دليل شايستگى و استحقاق من بوده است و