استكبار ستيزى در قرآن

استكبار ستيزى در قرآن - فرقانی، قدرت الله - الصفحة ٨٦

٢- اولويّت دعوت مردم به توحيد و زدودن شرك، مرحله تبليغ و موعظه است. نشر فرهنگ توحيدى در جوامع، بالاترين كارايى را در نفى استكبار و مستكبران دارد.
ب- شناسايى و ابطال فرهنگ استكبارى‌ وَ لَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى‌ بِآيَاتِنَا وَ سُلْطَانٍ مُبِينٍ إِلَى‌ فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ «١» و به راستى، موسى را با آيات خود و حجتى آشكار، به سوى فرعون و سران [قوم‌] وى فرستاديم، ولى [سران‌] از فرمان فرعون پيروى كردند، و فرمان فرعون صواب نبود.
مفردات‌ ارسلنا: فرستاديم ملائه: سران قومش‌ باياتنا: به همراه آيات ما فاتّبعوا: پيروى كردند سلطان: دليل رشيد: صواب و درست‌ مبين: آشكار