استكبار ستيزى در قرآن - فرقانی، قدرت الله - الصفحة ٥٨
مفردات الْقُوا: بيفكنيد اعين الناس: چشمهاى مردم را فلمّا: پس چون استرهبوهم: ايشان را ترساندند القَوْا: افكندند جاؤا بسحرٍ: آوردند سحرى را سحروا: سِحر كردند مستكبران براى اين كه بتوانند بر مستضعفان جامعه سلطه يابند، توان تفكر و تجزيه و تحليل مسائل را از آنان مىگيرند. در جامعه استكبار زده، عموم مردم عوام هستند و قدرت تحليل و فهم مسائل را ندارند و عقلشان به چشمشان است. چون حضرت موسى (ع) در جامعه استكبارزده فرعونى براى دعوت به توحيد قيام مىكند، مستكبران او را به مبارزه فرامىخوانند و ساحران ورزيده را براى مبارزه با او بسيج مىكنند. در اين جامعه، چنان حاكمان مستكبر از قيام توده مردم خيالشان راحت است كه حاضر مىشوند اين مبارزه در حضور آنان باشد:
هم اكنون موعدى ميان ما و خود قرار ده كه نه ما و نه تو، از آن تخلف نكنيم، آن هم در مكانى هموار. [فرعون] گفت: «موعد من و شما روز زينت، به شرط اين كه در نيمروز و هنگامِ اجتماع همه مردم باشد.» «١»