استكبار ستيزى در قرآن

استكبار ستيزى در قرآن - فرقانی، قدرت الله - الصفحة ١٨

آنگاه كه پروردگارت به فرشتگان گفت: «من بشرى را از گِل خواهم آفريد. پس چون او را [كاملًا] درست كردم و از روح خويش در آن دميدم، سجده كنان براى او [به خاك‌] بيفتيد.» پس همه فرشتگان يكسره سجده كردند، مگر ابليس [كه‌] تكبر كرد و از كافران شد. خداوند فرمود: «اى ابليس، چه چيز مانع تو شد كه براى چيزى كه به دستان قدرت خويش خلق كردم سجده آورى؟ آيا تكبر نمودى يا از [جمله‌] برترى جويانى؟» گفت: من از او بهترم، [چرا كه‌] مرا از آتش آفريده‌اى و او را از گِل!» فرمود: «پس، از آن [مقام‌] بيرون شو، كه تو رانده‌اى و تا روز جزا لعنت من بر تو باد.» «١» پيامها ١- سرپيچى از بندگى خدا از سر تكبّر و خودبرتر بينى، مجازاتهاى الهى را در پى دارد.
٢- خداوند، مستكبران و امتناع كنندگان از بندگى خود را، به احضار در پيشگاه خود براى حسابرسى اعمال و مجازات، تهديد مى‌كند.
٣- علم و ايمان به قيامت و حضور در پيشگاه خداوند، مانع از استكبار و باز ماندن از عبادت مى‌شود.