مفردات‌ اذْ: زمانى كه اطيعونِ: مرا پيروى كنيد اخوهم: برادرشان ما اسئلكم: نمى‌خواهم از شما رسول: فرستاده اجر: پاداش‌ الا تتقون: آيا تقوا پيشه نمى‌كنيد؟
پيامها ١- سخن گفتن پيامبران با قوم خويش، در دعوت به تقوا و پرهيز از گناه، دلسوزانه بوده است.
٢- موضع رهبران دينى در ميان مردم، بايد موضعى برادرانه و همراه با دلسوزى باشد و نه برترى جويانه.
٣- تأكيد حضرت نوح (ع) بر امانتدارى خويش در تبليغِ پيام الهى، مهم‌ترين ويژگى رسولان الهى است.
٤- نوح (ع) [و ساير پيامبران‌] كمترين چشمداشت مادى از مردم، در قبال رسالت خويش نداشتند.
٥- نداشتن چشمداشت مادى از مردم و اعلام آن به همگان، داراى تأثير مثبت و سازنده در تبليغ و رسالت الهى است.
و درباره همين مرحله از دعوت حضرت صالح (ع) مى‌فرمايد:
و به سوى [قوم‌] ثمود، برادرشان صالح را [فرستاديم‌]. گفت: