٦- نافرمانى (فسق)
وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ «١» و كسانى كه آيات ما را دروغ انگاشتند، به [سزاى‌] آنكه نافرمانى مى‌كردند، عذاب به آنان خواهد رسيد.
مفردات‌ الذين: كسانى كه يمسّهم: ايشان را خواهد رسيد كذّبوا: دروغ پنداشتند يفسقون: فسق پيشه كردند چون مبناى فكرى و عقيدتى مستكبران را ماده‌پرستى تشكيل مى‌دهد و بر معيار خودپرستى عمل مى‌كنند، در منجلاب شهوت غوطه‌ور مى‌شوند و بى‌بند و بارى را به اوج مى‌رسانند. آنان نه تنها خود فاسدند، بلكه ريشه هر فساد اجتماعى‌اند و از اين قشر، بى‌بند و بارى به اقشار پايين جامعه سرايت مى‌كند و آلودگى در سطحى گسترده، پخش مى‌شود.
امام خمينى (ره) مى‌فرمايد:
وقتى خوى زمين‌خوارى و باغ‌دارى و كاخ‌نشينى در بين مردم باشد، اسباب آن مى‌شود كه انحطاط اخلاقى پيدا بشود، اكثر