٧- دلبستگى شديد قارون مستكبر به اندوخته‌هاى خود، مانع از خرج كردن آنها در راه رضاى خدا و تأمين سعادت اخروى خويش بود.
٨- امكانات دنيوى، بايد وسيله‌اى براى دستگيرى از ديگران و احسان به آنان باشد.
٤- استكبار علمى (خودبرتربينى در سايه داشتن دانش)
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ «١» بخوان بر آنان سرگذشت آن كس را كه آيات خود را به او داديم، ولى او از لباس آيات ما به درآمد و شيطان او را تعقيب كرد و از گمراهان شد.
مفردات‌ اتْلُ: بخوان فاتبعه: پس او را تعقيب كرد نبأ: خبر كان: بود آتيناه: به او داديم غاوين: گمراهان‌ فانسلخ: به درآمد