مستكبران سياسى، كسانى‌اند كه حاكميت و اداره جامعه را به دست مى‌گيرند و بندگان خدا را كوچك، پست، نادان و صغير و خود را قيّم آنان مى‌شمرند و بر گردن آنان سوار مى‌شوند و آنان را به بردگى مى‌گيرند و به ناحق و بر خلاف اصول فطرى، عقلى و دينى بر مردم حكم مى‌رانند. استكبار فرعون، نمرود و همه حاكمان ستمگر در طول تاريخ از اين نوع بوده است.
حضرت موسى (ع) به دليل همين استضعاف بنى‌اسرائيل و به بندگى گرفتن آنان، بر فرعون اعتراض كرد. امّا فرعون نافرمانى موسى از خود را بهانه كرد و موسى (ع)، صفت استكبارى فرعون را يادآور شد:
فرعون [به حضرت موسى (ع)] گفت: «آيا تو را از كودكى در ميان خود نپرورديم و ساليانى چند از عمرت را در ميان ما نگذراندى و آيا تو نبودى كه آن كار زشت را مرتكب شدى و به ربوبيّت من كفر ورزيدى؟!» ... موسى گفت: «آيا اين كه فرزندان اسرائيل را به بندگى گرفته‌اى، نعمتى است كه منّتش را بر من مى‌نهى؟!» «١» در ديدگاه فرعون و امثال او، بنى اسرائيل و ديگر بندگان خدا، بندگان آنان هستند و آنان حق دارند هر كدام را كه بخواهند