٤- خودبرتر بينانِ رويگردان از عبادت خداوند، در برابر كيفر الهى در قيامت، بدون پناهگاه خواهند ماند.
٢- استكبار سياسى (حكمرانى به ناحق بر مردم)
«إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعاً يَسْتَضْعِفُ طَائِفَةً مِّنْهُمْ يُذبِّحُ أَبْنَاءَهُمْ وَيَسْتَحْيي نِسَاءَهُمْ إِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ» «١» فرعون در سرزمين [مصر] سر برافراشت، و مردم آن را طبقه طبقه ساخت؛ طبقه‌اى از آنان را زبون مى‌داشت:
پسرانشان را سر مى‌بريد و زنانشان را [براى بهره‌كشى‌] زنده بر جاى مى‌گذاشت؛ كه وى از فسادكاران بود.
مفردات‌ علا: سربرافراشت يذبّح: سر مى‌بريد جَعَل: قرار داد ابناءهم: پسرانشان را (ابناء جمع ابن)
شيعاً: دسته دسته يستحيى: نگاه مى‌داشت‌ يستضعف: زبون مى‌داشت نساءهم: زنانشان را طائفة: گروهى مفسدين: تبهكاران‌