مفردات‌ مَنْ: كسى كه استكبروا: استكبار ورزيدند يَستنكف: خوددارى ورزد فيعذبهم: پس ايشان را عذاب‌ كند عن عبادته: از پرستش او اليماً: دردناك‌ يستكبر: بزرگى فروشد لا يجدون: نمى‌يابند فسيحشرهم: پس بزودى ولياً: يارى‌ محشور مى‌گرداند استنكفوا: خوددارى ورزيدند نصيراً: ياورى‌ شأن نزول‌ طايفه‌اى از مسيحيان نَجران «١» خدمت پيامبر اسلام (ص) رسيدند و عرض كردند: چرا نسبت به پيشواى ما خرده مى‌گيرى؟
پيامبر (ص) فرمود: من چه عيبى بر او گذاشتم؟ گفتند: تو مى‌گويى او بنده خدا و پيامبر او بوده است. در اين زمان آيه شريفه نازل شد و به آنها پاسخ گفت. «٢» اين استكبار، همان استكبار در برابر حق است كه به دو صورت نمود مى‌يابد: