استكبار ستيزى در قرآن - فرقانی، قدرت الله - الصفحة ١٣
بنابراين استكبار به معناى خودبزرگبينى است كه شخص مىخواهد بزرگى ناداشته خود را به رخ ديگران بكشد و خود را بزرگتر از ديگران جلوه دهد.
٢- ملأ از مجموع كلمات اهل لغت «١» استفاده مىشود كه شايعترين معناى ملأ اشراف است؛ جماعتى كه از قدرت و موقعيت در جامعه برخوردارند بهطورىكه هيبت آنان چشم و قلب توده مردم را پر كرده و به پيروى از آنان واداشته و كسى را ياراى مخالفت با آنان نيست. در روايتى نقل است كه پيامبر (ص) به يكى از اصحاب خود كه اظهار داشت: «در بدر گروهى پيرمرد را كشتيم.» فرمود: «آنان، ملأ قريش بودند.» و سپس توضيح دادند كه:
اگر آنان دستور مىدادند، شما توان مخالفت نداشته، اطاعت مىكرديد و كار و فعاليت شما در برابر كارهاى آنان ناچيز بود. «٢» اين كلمه در قرآن، به معناى خواص، بزرگان و اشراف و كسانى است كه امور حكومت با رأى و نظر آنان مىچرخد و حاكم معمولًا براى تصميمگيرى از آنان مشورت مىخواهد و