٦- انكار ربوبيت خدا و نافرمانى از دستورات پيامبران، موجب لعنت خدا و دورى از رحمت اوست.
سرانجام، زمان اجراى سنت الهى مبنى بر «فرود آمدن عذاب پس از اتمام حجّت» فرا رسيد و اقوام سركش و مستكبران لجوج به عذاب الهى گرفتار آمدند و هم در اين جهان به سزاى كار خود رسيدند و هم مستحق عذاب الهى در سراى آخرت گرديدند.
نمونه ديگر اين اقوام، قوم نوح بودند كه خداوند درباره آنان مى‌فرمايد:
پس او را تكذيب كردند، و ما او و كسانى را كه با وى در كشتى بودند نجات داديم؛ و كسانى را كه آيات ما را دروغ پنداشتند غرق كرديم، زيرا آنان گروهى كور [دل‌] بودند. «١» و درباره مستكبران قوم صالح (ع) مى‌فرمايد:
آنگاه زمين‌لرزه آنان را فرو گرفت و در خانه‌هايشان از پا درآمدند، پس [صالح‌] از ايشان روى برتافت و گفت: «اى قوم من، به راستى، من پيام پروردگارم را به شما رساندم و خير شما را خواستم ولى شما خير خواهان را دوست نمى‌داريد.» «٢»