عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4) - شیدائیان، حسین - الصفحة ٧٦ - ٨ استقامت
روحيۀ مقاوم و با صلابت امام نفوذ معنوى فوقالعادهاى در ميان رزمندگان و ارادتمندان امام داشت و هر گاه امام فرمان استقامت مىداد، آنان از عمق جان پذيراى آن بودند. براى مثال، در شرايطى كه دفاع از شهر سوسنگرد و نجات مدافعان اندك آن از محاصرۀ دشمن براى فرماندهان نظامى بسيار دشوار مىنمود، رزمندگان از جبهۀ سوسنگرد تماس گرفتند و گفتند: «با همۀ سختى شرايط مىمانيم و مىجنگيم. اگر از دستتان برمىآيد و توانايى اعزام نيرو و كمك داريد، اقدام كنيد و گر نه به ما پيغام عقبنشينى ندهيد» . فرمانده نيروهاى مستقر در شهر سوسنگرد در بارۀ روحيۀ مقاوم رزمندگان و پايدارى آنان در محاصرۀ دشمن مىگويد:
مسؤولان گروهها و تيمهاى عمليّاتى را جمع كرده و خطرات احتمالى و اهميت كار را براى آنها توضيح دادم. خيلى جالب بود كه مىديدم اكثر آنها اظهار مىداشتند مگر ممكن است ما از اينجا برويم، زيرا حضرت امام ناراحت مىشوند و ما به هيچ عنوان ناراحتى آن بزرگوار را نمىتوانيم تحمل كنيم؛ ما خطرات را به جان مىخريم تا خيال امام راحت باشد. آنان همگى از ما خواستند كه پيام استقامتشان را به حضرت امام برسانيم. از سوى ديگر برخى ائمۀ جمعۀ مراكز استانها مانند شهيد مدنى و شهيد صدوقى از طريق ارتباط با بيت حضرت امام درصدد حل اين مشكل بودند. حضرت امام هم پيغام دادند كه به رزمندگان بگوئيد استقامت كنند، ما كمك برايشان مىفرستيم. نكتۀ جالبِ توجه، ارتباط قوى معنوى بين امام و رزمندگان بود، زيرا آنان در حلقۀ محاصره، قبل از اعلام پيام امام، روح استقامت آن را دريافت كرده بودند و در جهت آن قدم برداشته بودند و خواست امامشان را