عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4)

جلد چهارم (رهبرى امام خمينى)

فصل اوّل كليات

1 مفهوم رهبرى

2 اهميت رهبرى

3 رهبرى در قرآن

4 رهبرى در تشيّع

5 ولايت فقيه

6 رهبرى امام خمينى

فصل دوم دفاع مقدّس در انديشۀ امام خمينى

1 علل تجاوز دشمن

1-1 اسلامخواهى نظام و حكومت

2-1 جلوگيرى از صدور انقلاب اسلامى

3-1 دشمنى شيطان بزرگ

4-1 تبانى اسرائيل و آمريكا

5-1 توسعهطلبى رژيم عراق

6-1 مساعد بودن شرايط داخلى

2 ماهيت جنگ تحميلى

1-2 جنگ اسلام و كفر

2-2 جنگ حق و باطل

3-2 جهاد دفاعى

فصل سوم ويژگىهاى رهبرى امام خمينى

1 شجاعت

2 طمأنينه

3 شهادتطلبى

4 تواضع و فروتنى

5 محبت و صميميت

6 قاطعيّت

7 سازشناپذيرى

8 استقامت

9 دشمنشناسى

10 نيرنگشناسى

11 الگوگيرى از سيرۀ معصومان (ع)

فصل چهارم شيوهها و تدابير رهبرى امام خمينى

1 سازماندهى

1-1 بسيج همگانى

2-1 گسترش تشكيلات نظامى

3-1 هماهنگى نيروهاى رزمى

4-1 هماهنگى جبهه و پشت جبهه

2 رعايت اصول تصميمگيرى

1-2 آگاهى از امور جنگ

2-2 مشورت با مسؤولان و فرماندهان

3 تفويض اختيارات و تعيين مسؤوليتها

4 نظارت كامل

5 ابتكار عمل

6 رعايت اصول انسانى

1-6 عدم تعرّض به مردم عراق

2-6 رفتار انسانى با اسيران جنگى

7 تأكيد بر رعايت مقررات

8 موضعگيرى در برابر دشمن

1-8 جذب نيروهاى دشمن

2-8 هشدار به حاميان دشمن

9 مقابله با عوامل بازدارندۀ داخلى

1-9 بازداشتن نيروها از توجه به مسائل انحرافى

2-9 كماهميت جلوه دادن حوادث داخلى

3-9 يادآورى جنگ پس از انتخابات

4-9 جلوگيرى از دخالت افراد غيرمسؤول

5-9 منع فعاليت گروههاى مخالف نظام اسلامى

6-9 خنثى كردن فعاليت ستون پنجم

7-9 منع ورود نيروهاى مسلح در گروههاى سياسى

8-9 انتقاد از قاعدين و مخالفان جنگ

9-9 خنثى كردن شايعات

10 مقابله با تبليغات دشمن

1-10 خنثى كردن تبليغ مجوسى بودن ايرانيان

2-10 محكوم كردن شعار عربيت

3-10 نفى صلحطلبى و آتشبس دروغين

4-10 خنثى نمودن شايعۀ ارتباط ايران با اسرائيل

5-10 پاسخ به تهمت طمعورزى ايران به همسايگان

11 تشويق به نبرد

12 تقويت روحيه

13 پشتيبانى معنوى و فرهنگى

1-13 توجه دادن به اراده و قدرت خداوند

2-13 يادآورى اعتماد به امدادهاى الهى

3-13 تأكيد بر ذكر خدا و تهجد

4-13 پرهيز دادن از غرور

5-13 توجه دادن به قدرت ايمان

6-13 تقويت روحيۀ خلاقيّت و خودباورى

7-13 طلب نصرت از خداوند

8-13 بهرهگيرى از روحانيون و هنرمندان

9-13 قدردانى از ملت قهرمان ايران

10-13 تقدير از رزمندگان

11-13 تقدير از ايثارگران و شهيدان

12-13 تأكيد بر بعد معنوى دفاع

14 پشتيبانى مالى و مادى

1-14 تقويت بنيۀ دفاعى

2-14 تقسيم امكانات و تجهيزات نظامى

3-14 حمايت مالى

4-14 رسيدگى به معيشت رزمندگان

فصل پنجم تأثير معنوى رهبرى امام خمينى

1 عشق رزمندگان به امام

1-1 نذر براى سلامتى امام

2-1 اظهار عشق در سختترين شرايط

2 عشق خانوادۀ ايثارگران به امام

3 نفوذ معنوى امام در نيروهاى دشمن

4 اطاعتپذيرى عاشقانه

5 ياد امام در جمع رزمندگان

6 شباهتجويى رزمندگان به امام

1-6 شجاعت در نبرد با دشمن

2-6 اخلاق فردى و عبادى

7 اشتياق ديدار با امام

1-7 وعدۀ ديدار

2-7 پاداش عمليّات

3-7 اجر استقامت

4-7 آرزوى ديدار

منابع و مآخذ

الف-كتابها

ب-نشريات و منابع منتشر نشده

عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4) - شیدائیان، حسین - الصفحة ٧٣ - ٧ سازشناپذيرى

جلسۀ شوراى عالى دفاع و فرماندهان نظامى كه در حضور ايشان تشكيل شد، با صراحت و قاطعيت خطاب به آنان فرمود:

چرا حمله نمى‌كنيد؟ بنى‌صدر هم هميشه امروز و فردا مى‌كرد و مى‌گفت يك ماه ديگر طراحى داريم، . . . اگر نمى‌خواهيد بجنگيد، بگوييد تا ما تكليف خودمان را بدانيم. [١]

اين موضع‌گيرى قاطع و درخواست صريح حضرت امام موجب تحريك فرماندهان قرارگاه‌ها در طرح‌ريزى عمليّات‌ها و ارائۀ راه‌كارهاى هجوم به دشمن شد. نتيجۀ اين قاطعيت، سلسله عمليّات‌هاى موفق و مهم در نيمۀ دوم سال ٦٠ ونيمۀ اول سال ٦١ بود كه بسيارى از مناطق تصرف شدۀ كشورمان از جمله خرمشهر با همت رزمندگان اسلام آزاد گرديد.

٧. سازش‌ناپذيرى

حضرت امام در سيرۀ جهادى و روش مبارزات خود، با تأسى به آيۀ شريفۀ لاٰ تَظْلِمُونَ وَ لاٰ تُظْلَمُونَ [٢]، هيچ‌گاه ستم را برنمى‌تافت و با ستمگران سازش نمى‌كرد. تن ندادن به خواسته‌هاى رژيم ستمشاهى پيش از انقلاب و نفى سياست‌هاى توسعه‌طلبانۀ آمريكا پس از انقلاب، از جلوه‌هاى بارز روحيۀ سازش‌ناپذيرى امام است.

در دوران جنگ تحميلى-با آن كه دشمن مناطق زيادى از غرب و جنوب كشور را در تصرف خود داشت-برخى سازمان‌هاى بين‌المللى و گروه‌هاى وابستۀ داخلى نظام جمهورى اسلامى را به سازش با رژيم بعث دعوت مى‌كردند، امّا حضرت امام در اين شرايط با مطرح كردن سه شرط معقول و

[١] . سيرى در جنگ ايران و عراق، ج ٦، آغاز تا پايان، محمد دروديان، ص ٥٠.
[٢] . بقره (٢) ، آيۀ٢٧٩.