عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4)

جلد چهارم (رهبرى امام خمينى)

فصل اوّل كليات

1 مفهوم رهبرى

2 اهميت رهبرى

3 رهبرى در قرآن

4 رهبرى در تشيّع

5 ولايت فقيه

6 رهبرى امام خمينى

فصل دوم دفاع مقدّس در انديشۀ امام خمينى

1 علل تجاوز دشمن

1-1 اسلامخواهى نظام و حكومت

2-1 جلوگيرى از صدور انقلاب اسلامى

3-1 دشمنى شيطان بزرگ

4-1 تبانى اسرائيل و آمريكا

5-1 توسعهطلبى رژيم عراق

6-1 مساعد بودن شرايط داخلى

2 ماهيت جنگ تحميلى

1-2 جنگ اسلام و كفر

2-2 جنگ حق و باطل

3-2 جهاد دفاعى

فصل سوم ويژگىهاى رهبرى امام خمينى

1 شجاعت

2 طمأنينه

3 شهادتطلبى

4 تواضع و فروتنى

5 محبت و صميميت

6 قاطعيّت

7 سازشناپذيرى

8 استقامت

9 دشمنشناسى

10 نيرنگشناسى

11 الگوگيرى از سيرۀ معصومان (ع)

فصل چهارم شيوهها و تدابير رهبرى امام خمينى

1 سازماندهى

1-1 بسيج همگانى

2-1 گسترش تشكيلات نظامى

3-1 هماهنگى نيروهاى رزمى

4-1 هماهنگى جبهه و پشت جبهه

2 رعايت اصول تصميمگيرى

1-2 آگاهى از امور جنگ

2-2 مشورت با مسؤولان و فرماندهان

3 تفويض اختيارات و تعيين مسؤوليتها

4 نظارت كامل

5 ابتكار عمل

6 رعايت اصول انسانى

1-6 عدم تعرّض به مردم عراق

2-6 رفتار انسانى با اسيران جنگى

7 تأكيد بر رعايت مقررات

8 موضعگيرى در برابر دشمن

1-8 جذب نيروهاى دشمن

2-8 هشدار به حاميان دشمن

9 مقابله با عوامل بازدارندۀ داخلى

1-9 بازداشتن نيروها از توجه به مسائل انحرافى

2-9 كماهميت جلوه دادن حوادث داخلى

3-9 يادآورى جنگ پس از انتخابات

4-9 جلوگيرى از دخالت افراد غيرمسؤول

5-9 منع فعاليت گروههاى مخالف نظام اسلامى

6-9 خنثى كردن فعاليت ستون پنجم

7-9 منع ورود نيروهاى مسلح در گروههاى سياسى

8-9 انتقاد از قاعدين و مخالفان جنگ

9-9 خنثى كردن شايعات

10 مقابله با تبليغات دشمن

1-10 خنثى كردن تبليغ مجوسى بودن ايرانيان

2-10 محكوم كردن شعار عربيت

3-10 نفى صلحطلبى و آتشبس دروغين

4-10 خنثى نمودن شايعۀ ارتباط ايران با اسرائيل

5-10 پاسخ به تهمت طمعورزى ايران به همسايگان

11 تشويق به نبرد

12 تقويت روحيه

13 پشتيبانى معنوى و فرهنگى

1-13 توجه دادن به اراده و قدرت خداوند

2-13 يادآورى اعتماد به امدادهاى الهى

3-13 تأكيد بر ذكر خدا و تهجد

4-13 پرهيز دادن از غرور

5-13 توجه دادن به قدرت ايمان

6-13 تقويت روحيۀ خلاقيّت و خودباورى

7-13 طلب نصرت از خداوند

8-13 بهرهگيرى از روحانيون و هنرمندان

9-13 قدردانى از ملت قهرمان ايران

10-13 تقدير از رزمندگان

11-13 تقدير از ايثارگران و شهيدان

12-13 تأكيد بر بعد معنوى دفاع

14 پشتيبانى مالى و مادى

1-14 تقويت بنيۀ دفاعى

2-14 تقسيم امكانات و تجهيزات نظامى

3-14 حمايت مالى

4-14 رسيدگى به معيشت رزمندگان

فصل پنجم تأثير معنوى رهبرى امام خمينى

1 عشق رزمندگان به امام

1-1 نذر براى سلامتى امام

2-1 اظهار عشق در سختترين شرايط

2 عشق خانوادۀ ايثارگران به امام

3 نفوذ معنوى امام در نيروهاى دشمن

4 اطاعتپذيرى عاشقانه

5 ياد امام در جمع رزمندگان

6 شباهتجويى رزمندگان به امام

1-6 شجاعت در نبرد با دشمن

2-6 اخلاق فردى و عبادى

7 اشتياق ديدار با امام

1-7 وعدۀ ديدار

2-7 پاداش عمليّات

3-7 اجر استقامت

4-7 آرزوى ديدار

منابع و مآخذ

الف-كتابها

ب-نشريات و منابع منتشر نشده

عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4) - شیدائیان، حسین - الصفحة ١٤٣ - ١١ تشويق به نبرد

١١. تشويق به نبرد

هنر فرماندهى و رهبرى حضرت امام، نفوذ معنوى در قلب ميليون‌ها انسان مخلص و متعهد و شيفتۀ ولايت بود. امام با اندك سخنى تمام قلب‌ها و نظرها را به خود متوجه مى‌ساخت و با هر نوشتار و پيام، حركت و هيجان وصف‌ناپذيرى را در مردم پديد مى‌آورد.

بى گمان، نقش معنوى رهبرى امام در ادارۀ جنگ بيش از جايگاه فرماندهى كل نيروهاى مسلح ايشان بود، زيرا ملت را براى حضور در صحنه‌هاى دفاع مقدّس ترغيب و تشويق مى‌كرد. حضور هزاران مشتاق جان‌بركف در جبهه‌هاى دفاع مقدّس از نتايج هنر رهبرى معنوى امام بود.

مسؤولان در طول هشت سال دفاع مقدّس براى تأمين نيروى انسانى و رزمى و يا كمك‌هاى نقدى و امكانات تداركاتى هيچ‌گاه به زور و اجبار متوسل نشدند، بلكه خود مردم پس از شنيدن پيام‌ها و يا سخنرانى‌هاى امام مبنى بر پشتيبانى از جبهه‌ها، فضاى جامعه را با عطر آمادگى براى نبرد و استقبال از شهادت عطرآگين مى‌ساختند. بيش‌تر مخاطبان امام در تشويق به نبرد، قشر عظيم جوانان بودند كه به آن‌ها فرمود:

اين جوانان ايران هستند كه بايد تنور جنگ را گرم نگه دارند. [١]

هنگامى كه كاروان‌هاى «راهيان كربلا» و «سپاه حضرت مهدى» تشكيل مى‌گرديد و خيل مشتاقان براى حضور در عرصه كارزار آماده مى‌شدند، امام به آنان فرمود:

از همه جوانان غيور و اقشار برومند كشور اسلامى [مى‌خواهم] كه مثل هميشه به جبهه‌ها هجوم آورند و به سپاهيان حضرت مهدى عجّل‌اللّه تعالى فرجه

[١] . همان، ج ١٨، ص ٦٠.