عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4)

جلد چهارم (رهبرى امام خمينى)

فصل اوّل كليات

1 مفهوم رهبرى

2 اهميت رهبرى

3 رهبرى در قرآن

4 رهبرى در تشيّع

5 ولايت فقيه

6 رهبرى امام خمينى

فصل دوم دفاع مقدّس در انديشۀ امام خمينى

1 علل تجاوز دشمن

1-1 اسلامخواهى نظام و حكومت

2-1 جلوگيرى از صدور انقلاب اسلامى

3-1 دشمنى شيطان بزرگ

4-1 تبانى اسرائيل و آمريكا

5-1 توسعهطلبى رژيم عراق

6-1 مساعد بودن شرايط داخلى

2 ماهيت جنگ تحميلى

1-2 جنگ اسلام و كفر

2-2 جنگ حق و باطل

3-2 جهاد دفاعى

فصل سوم ويژگىهاى رهبرى امام خمينى

1 شجاعت

2 طمأنينه

3 شهادتطلبى

4 تواضع و فروتنى

5 محبت و صميميت

6 قاطعيّت

7 سازشناپذيرى

8 استقامت

9 دشمنشناسى

10 نيرنگشناسى

11 الگوگيرى از سيرۀ معصومان (ع)

فصل چهارم شيوهها و تدابير رهبرى امام خمينى

1 سازماندهى

1-1 بسيج همگانى

2-1 گسترش تشكيلات نظامى

3-1 هماهنگى نيروهاى رزمى

4-1 هماهنگى جبهه و پشت جبهه

2 رعايت اصول تصميمگيرى

1-2 آگاهى از امور جنگ

2-2 مشورت با مسؤولان و فرماندهان

3 تفويض اختيارات و تعيين مسؤوليتها

4 نظارت كامل

5 ابتكار عمل

6 رعايت اصول انسانى

1-6 عدم تعرّض به مردم عراق

2-6 رفتار انسانى با اسيران جنگى

7 تأكيد بر رعايت مقررات

8 موضعگيرى در برابر دشمن

1-8 جذب نيروهاى دشمن

2-8 هشدار به حاميان دشمن

9 مقابله با عوامل بازدارندۀ داخلى

1-9 بازداشتن نيروها از توجه به مسائل انحرافى

2-9 كماهميت جلوه دادن حوادث داخلى

3-9 يادآورى جنگ پس از انتخابات

4-9 جلوگيرى از دخالت افراد غيرمسؤول

5-9 منع فعاليت گروههاى مخالف نظام اسلامى

6-9 خنثى كردن فعاليت ستون پنجم

7-9 منع ورود نيروهاى مسلح در گروههاى سياسى

8-9 انتقاد از قاعدين و مخالفان جنگ

9-9 خنثى كردن شايعات

10 مقابله با تبليغات دشمن

1-10 خنثى كردن تبليغ مجوسى بودن ايرانيان

2-10 محكوم كردن شعار عربيت

3-10 نفى صلحطلبى و آتشبس دروغين

4-10 خنثى نمودن شايعۀ ارتباط ايران با اسرائيل

5-10 پاسخ به تهمت طمعورزى ايران به همسايگان

11 تشويق به نبرد

12 تقويت روحيه

13 پشتيبانى معنوى و فرهنگى

1-13 توجه دادن به اراده و قدرت خداوند

2-13 يادآورى اعتماد به امدادهاى الهى

3-13 تأكيد بر ذكر خدا و تهجد

4-13 پرهيز دادن از غرور

5-13 توجه دادن به قدرت ايمان

6-13 تقويت روحيۀ خلاقيّت و خودباورى

7-13 طلب نصرت از خداوند

8-13 بهرهگيرى از روحانيون و هنرمندان

9-13 قدردانى از ملت قهرمان ايران

10-13 تقدير از رزمندگان

11-13 تقدير از ايثارگران و شهيدان

12-13 تأكيد بر بعد معنوى دفاع

14 پشتيبانى مالى و مادى

1-14 تقويت بنيۀ دفاعى

2-14 تقسيم امكانات و تجهيزات نظامى

3-14 حمايت مالى

4-14 رسيدگى به معيشت رزمندگان

فصل پنجم تأثير معنوى رهبرى امام خمينى

1 عشق رزمندگان به امام

1-1 نذر براى سلامتى امام

2-1 اظهار عشق در سختترين شرايط

2 عشق خانوادۀ ايثارگران به امام

3 نفوذ معنوى امام در نيروهاى دشمن

4 اطاعتپذيرى عاشقانه

5 ياد امام در جمع رزمندگان

6 شباهتجويى رزمندگان به امام

1-6 شجاعت در نبرد با دشمن

2-6 اخلاق فردى و عبادى

7 اشتياق ديدار با امام

1-7 وعدۀ ديدار

2-7 پاداش عمليّات

3-7 اجر استقامت

4-7 آرزوى ديدار

منابع و مآخذ

الف-كتابها

ب-نشريات و منابع منتشر نشده

عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4) - شیدائیان، حسین - الصفحة ١٦١ - ٤-١٣ پرهيز دادن از غرور

اين‌هايى كه شب‌ها به دعا برمى‌خيزند و به مناجات برمى‌خيزند، البته در جنگ‌ها پيروز خواهند شد. [١]

و در پيام خود به رزمندگان اسلام مى‌فرمود:

اى عزيزانى كه مجالس ذكر و دعا و مناجات شما چون شب عاشورا به ملكوتيان نورافشانى مى‌كند و چون ستاره‌اى درخشان در جبهه‌ها مى‌درخشد و روزتان چون روز عاشورا در مقابل يزيديان استقامت مى‌نمايد! قدر اين شب‌هاى معنوى و عرفانى و اين روزهاى سلحشورى و افتخارآميز را بدانيد. [٢]

٤-١٣. پرهيز دادن از غرور

آفت خطرناكى كه رزمندگان فاتح را تهديد مى‌كند، غرور نسبت به پيروزى‌هاى ظاهرى و نظامى است. زيان مادى غرور، سستى در رزم و خسران معنوى آن، غفلت از ياد خداوند متعال و استعانت نجستن از او و كم‌رنگ شدن انگيزه‌هاى دينى و معنوى است. [٣]از اين‌رو، امام پس از پيروزى در عمليّات مهم فتح‌المبين به رزمندگان اسلام توصيه مى‌نمايد:

همه بايد بدانيم كه تمام امور و از آن جمله فتح و نصر به دست‌خداوند متعال است و مَا النَّصْرُ اِلاّٰ مِنْ عِنْدِاللّٰهِ الْعَزيٖزِ الْحَكيٖم. بايد توجه داشته باشيم كه در اين فتح مبين و ساير فتوحات غرور به خويش پيدا نكنيم و شيطان نفس بر ما غلبه نكند كه غرور موجب سردى و سستى مى‌شود. [٤]

[١] . صحيفۀ نور، ج ١٦، ص ١٥١.
[٢] . همان، ص ١٥٧.
[٣] . امام صادق (ع) مى‌فرمايد: «فَمَنْ أَعْجَبَ بِنَفْسِهِ وَ فِعْلِهِ فَقَدْ ضَلَّ عَنْ مَنْهَجِ الرُّشْد» ؛ كسى كه‌به خود و كردار خويش مغرور شود، بى‌گمان از جاده مستقيم هدايت منحرف خواهد شد. (سفينة البحار، شيخ عباس قمى، ج ٦، ص ١٥٤) .
[٤] . صحيفۀ نور، ج ١٦، ص ١٠١.