عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4) - شیدائیان، حسین - الصفحة ٢١٦ - ١-٧ وعدۀ ديدار
شود تا نيروها روحيه بگيرند تا ما بتوانيم اين تيپ را در عمليّات آينده بهكار بگيريم، ايشان قبول نمودند. به لطف خداوند اين ديدار انجام شد و در برگشت توى خط جبهه آمادۀ عمليّات شدند. [١]
هنگامى كه طرحها و تاكتيكهاى عمليّاتى در رويارويى با دشمنكارايى چندانى نداشت و توان جسمى و روحيۀ رزمى رزمندگان رو به افول مىرفت، وعدۀ ديدار با حضرت امام بهترين راهگشا بود. فرمانده لشكر ١٠ سيدالشهدا در بارۀ سختى يكى از مراحل عمليّات كربلاى ٥ و اثر روحى و معنوى وعدۀ ديدار با امام را در ميان رزمندگان چنين بيان مىكند:
بىخوابى شبهاى قبل، فشار عمليّات، عبور از موانع متعدد، نداشتن پشتيبانى مناسب، دفع پاتكهاى دشمن عواملى بودند كه پيشروى را ناممكن ساخته بود و دو قرارگاه قدس و نجف منتظر عمليّات ما بودند. اين وضعيت مرتب به قرارگاه خاتمالانيبا گزارش مىشد. براى پيشرفت در كار نيروهاى عمليّات كه به اين طريق خسته و زمينگير شده بودند، تدابير زيادى انديشيده شد كه واقعاً بىنتيجه بود تا اين كه بهنظرم رسيد اين موضوع را با سردار رضايى در ميان بگذارم كه يك راه بيشتر نمانده و آن هم گرفتن قول ملاقات از حضرت امام براى رزمندگان لشكر ١٠ سيدالشهدا است، زيرا شور و شوق ديدار حضرت امام توان آنها را چندينبرابر افزايش خواهد داد. وقتى كه برادر رضايى تماس گرفتند و اعلام كردند كه حضرت امام نيروها را به حضور مىپذيرند، با تمهيداتى كه تهيه كرده بوديم از قبيل بىسيم، بلندگو و پلاكارد، اين خبر را به رزمندگان اعلام نموديم. پس از اطلاع از وعدۀ ديدار با امام شور و شعفى زايدالوصف در نيروها پيدا شد و وضعيت خط مقدم را متحول
[١] . ناگفتههاى جنگ، ص ٢٥٨-٢٦٠.