عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4) - شیدائیان، حسین - الصفحة ١٤٥ - ١١ تشويق به نبرد
هرگاه پيامهاى حماسى و شورآفرين حضرت امام صادر مىشد، هم جبهههاى نبرد را از جوانان پرشور و بااخلاص آكنده مىساخت و هم در گرماگرم نبرد چون آبشارى از نور بر دلهاى تشنه و مشتاق جهاد و شهادت جارى مىگشت و توان رزم آنان را دوچندان مىساخت و در يك كلام «معجزه» مىآفريد:
امروز، روز حضور در حجلۀ جهاد و شهادت و ميدان نبرد است، روز نشاط عاشقان خداست، روز جشن و سرور عارفان الهى است؛ امروز، روز نغمهسرايى فرشتگان در ستايش انسانهاى مجاهد ماست. درنگ امروز فرداى اسارتبارى را به دنبال دارد؛ امروز بايد لباس محبت دنيا را از تن بيرون نمود و زره جهاد و مقاومت پوشيد و در افق طليعۀ فجر، تا ظهور شمس به پيش تاخت و ضامن بقاى خون شهيدان بود. [١]
ملت ايران بايد به فكر باشد كه اگر لحظهاى سستى كند، تا ابد له است. . . وقت اين است كه شما جديّتتان زيادتر بشود؛ چه قواى مسلحه از هر صنف كه هستند و چه ملت و چه اين بسيج. [٢]
رزمندگان آنگاه كه لب به سخن مىگشودند و راز دل با همسنگر خويش مىگفتند، تأثير پيامهاى امام را در عمق جانشان براى حضور خويش در جبههها كارساز مىدانستند:
يك رزمندۀ متواضع، سادهزيست و عاشق اهلبيت (ع) كه هيچگاه در صحنههاى مختلف جبهه از دعا و توسل غافل نبود، مىگفت: حضرت امام فرمودند جبهه دانشگاه است و من بايستى وارد اين دانشگاه شوم و سرانجام،
[١] . صحيفۀ نور، ج ٢٠، ص ١٩٥.
[٢] . همان، ج ٢٠، ص ٨٩.