عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4) - شیدائیان، حسین - الصفحة ١٨٦ - ٤-١٤ رسيدگى به معيشت رزمندگان
امام در پاسخ به يكى از اعضاى دفترشان كه از ايشان پرسيد آيا مىتوان از كمكهاى مالى مردم به جبهه براى خانوادۀ فرماندهانى كه در جبهه هستند و ماهها به خانهشان نيامدهاند و گرفتارى مادى دارند پرداخت كرد، فرمود:
اشكال ندارد؛ اگر آنها به جبهه نروند كه جنگ نمىشود. [١]
و به مسؤولان نظام اسلامى چنين سفارش نمود:
نگذاريد پيشكسوتان شهادت و خون در پيچ و خم زندگى روزمرۀ خود به فراموشى سپرده شوند. [٢]
و سرانجام، پس از پايان هشت سال دفاع مقدّس نيز دستور رسيدگى به وضعيت معيشتى رزمندگان را به كارگزاران جمهورى اسلامى صادر فرمود:
اكثريت اين قشر و رزمندگان عزيز اسلام از طبقات محروم و كمدرآمد بودند و مرفهين كمتر دل براى انقلاب سوختند، ولى وظيفۀ ماست كه در حد توان و مقدورات، قدرشناس زحمات آنان باشيم و من ميل ندارم كه اين قدرشناسى فقط در حد تعريف و تمجيد ظاهرى خلاصه شود، بلكه در همهنوع امتيازات اجتماعى و اقتصادى و فرهنگى به آنان بها داده شود. [٣]
مصلحت زجركشيدهها و جبههرفته و شهيد و اسير و مفقود و مجروحدادهها و در يك كلام مصلحت پابرهنهها و گودنشينها و مستضعفين بر مصلحت قاعدين در منازل و مناسك و متمكنين و مرفهين گريزان از جبههها و جهاد و تقوا و نظام اسلامى مقدم باشد. [٤]
[١] . همان، ص ١٢٥.
[٢] . صحيفه نور، ج ٢٠، ص ٢٤٠.
[٣] . همان، ج ٢١، ص ٣٨.
[٤] . همان، ج ٢٠، ص ١٢٣-١٢٤.