عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4)

جلد چهارم (رهبرى امام خمينى)

فصل اوّل كليات

1 مفهوم رهبرى

2 اهميت رهبرى

3 رهبرى در قرآن

4 رهبرى در تشيّع

5 ولايت فقيه

6 رهبرى امام خمينى

فصل دوم دفاع مقدّس در انديشۀ امام خمينى

1 علل تجاوز دشمن

1-1 اسلامخواهى نظام و حكومت

2-1 جلوگيرى از صدور انقلاب اسلامى

3-1 دشمنى شيطان بزرگ

4-1 تبانى اسرائيل و آمريكا

5-1 توسعهطلبى رژيم عراق

6-1 مساعد بودن شرايط داخلى

2 ماهيت جنگ تحميلى

1-2 جنگ اسلام و كفر

2-2 جنگ حق و باطل

3-2 جهاد دفاعى

فصل سوم ويژگىهاى رهبرى امام خمينى

1 شجاعت

2 طمأنينه

3 شهادتطلبى

4 تواضع و فروتنى

5 محبت و صميميت

6 قاطعيّت

7 سازشناپذيرى

8 استقامت

9 دشمنشناسى

10 نيرنگشناسى

11 الگوگيرى از سيرۀ معصومان (ع)

فصل چهارم شيوهها و تدابير رهبرى امام خمينى

1 سازماندهى

1-1 بسيج همگانى

2-1 گسترش تشكيلات نظامى

3-1 هماهنگى نيروهاى رزمى

4-1 هماهنگى جبهه و پشت جبهه

2 رعايت اصول تصميمگيرى

1-2 آگاهى از امور جنگ

2-2 مشورت با مسؤولان و فرماندهان

3 تفويض اختيارات و تعيين مسؤوليتها

4 نظارت كامل

5 ابتكار عمل

6 رعايت اصول انسانى

1-6 عدم تعرّض به مردم عراق

2-6 رفتار انسانى با اسيران جنگى

7 تأكيد بر رعايت مقررات

8 موضعگيرى در برابر دشمن

1-8 جذب نيروهاى دشمن

2-8 هشدار به حاميان دشمن

9 مقابله با عوامل بازدارندۀ داخلى

1-9 بازداشتن نيروها از توجه به مسائل انحرافى

2-9 كماهميت جلوه دادن حوادث داخلى

3-9 يادآورى جنگ پس از انتخابات

4-9 جلوگيرى از دخالت افراد غيرمسؤول

5-9 منع فعاليت گروههاى مخالف نظام اسلامى

6-9 خنثى كردن فعاليت ستون پنجم

7-9 منع ورود نيروهاى مسلح در گروههاى سياسى

8-9 انتقاد از قاعدين و مخالفان جنگ

9-9 خنثى كردن شايعات

10 مقابله با تبليغات دشمن

1-10 خنثى كردن تبليغ مجوسى بودن ايرانيان

2-10 محكوم كردن شعار عربيت

3-10 نفى صلحطلبى و آتشبس دروغين

4-10 خنثى نمودن شايعۀ ارتباط ايران با اسرائيل

5-10 پاسخ به تهمت طمعورزى ايران به همسايگان

11 تشويق به نبرد

12 تقويت روحيه

13 پشتيبانى معنوى و فرهنگى

1-13 توجه دادن به اراده و قدرت خداوند

2-13 يادآورى اعتماد به امدادهاى الهى

3-13 تأكيد بر ذكر خدا و تهجد

4-13 پرهيز دادن از غرور

5-13 توجه دادن به قدرت ايمان

6-13 تقويت روحيۀ خلاقيّت و خودباورى

7-13 طلب نصرت از خداوند

8-13 بهرهگيرى از روحانيون و هنرمندان

9-13 قدردانى از ملت قهرمان ايران

10-13 تقدير از رزمندگان

11-13 تقدير از ايثارگران و شهيدان

12-13 تأكيد بر بعد معنوى دفاع

14 پشتيبانى مالى و مادى

1-14 تقويت بنيۀ دفاعى

2-14 تقسيم امكانات و تجهيزات نظامى

3-14 حمايت مالى

4-14 رسيدگى به معيشت رزمندگان

فصل پنجم تأثير معنوى رهبرى امام خمينى

1 عشق رزمندگان به امام

1-1 نذر براى سلامتى امام

2-1 اظهار عشق در سختترين شرايط

2 عشق خانوادۀ ايثارگران به امام

3 نفوذ معنوى امام در نيروهاى دشمن

4 اطاعتپذيرى عاشقانه

5 ياد امام در جمع رزمندگان

6 شباهتجويى رزمندگان به امام

1-6 شجاعت در نبرد با دشمن

2-6 اخلاق فردى و عبادى

7 اشتياق ديدار با امام

1-7 وعدۀ ديدار

2-7 پاداش عمليّات

3-7 اجر استقامت

4-7 آرزوى ديدار

منابع و مآخذ

الف-كتابها

ب-نشريات و منابع منتشر نشده

عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4) - شیدائیان، حسین - الصفحة ١٧١ - ٩-١٣ قدردانى از ملت قهرمان ايران

در محافل هفتۀ جنگ، فوايد و نتايج و پيامدهاى آن (دفاع مقدّس) را برشمارند و روح شجاع اين رزمندگان را هرچه بيش‌تر تقويت كنند. [١]

٩-١٣. قدردانى از ملت قهرمان ايران

حضرت امام ملت ايران را كه با آمادگى و بدون هيچ‌گونه اجبار واكراهى مشتاقانه عازم نبرد مى‌شدند، مى‌ستود:

خدا مى‌داند من وقتى كه اين جمعيت را مى‌بينم با آن گشاده‌رويى‌دارند طرف مرگ مى‌روند، من ناراحت مى‌شوم از اين كه ما چرا اين‌طور هستيم! [٢]

و با مقايسه‌اى ميان ملت ايران با مردم جزيرةالعربِ صدر اسلام وملت عراق زمان حضرت على (ع) فرمود:

صدر اسلام-از يك معدود انگشت‌شمارى كه بگذريم-ديگر اين‌ها قابل مقايسه با پاسدارهاى ما، با اين قواى انتظامى و نظامى ما نيستند. [٣]

اين داوطلبى از براى رفتن به جبهه‌ها و اين با آغوش باز شهادت را پذيرفتن، اين در زمان‌هاى سابق حتى در زمان رسول‌اللّه (ص) و حتى اميرالمؤمنين سلام‌اللّه عليه به اين شكل نبوده است. [٤]

امام با اشاره به رخدادهاى زمان پيامبر (ص) [٥]و حضرت على (ع) [٦]با صراحت

[١] . همان، ج ١٧، ص ٣٤.
[٢] . صحيفۀ امام، ج ١٩، ص ٣.
[٣] . همان، ج ١٦، ص ٩٣.
[٤] . همان، ص ٩٦.
[٥] . «هنگام عزيمت پيامبر (ص) به غزوۀ تبوك، عده‌اى گفتند: يا رسول‌اللّه! هوا بسيار گرم است وطاقت بيرون رفتن نداريم و شما نيز بيرون نرويد.» (الدر المنثور، جلال‌الدين سيوطى، ج ٣، ص ٢٦٥، ذيل آيۀ ٨١ سورۀ توبه) .
[٦] . حضرت على (ع) نيز از برخى اصحاب و ياران و مردم عراق شكايت مى‌كند و مى‌فرمايد: «در گرماى تابستان به بسيجتان فرمان مى‌دهم، مى‌گوييد اينك هوا در اوج گرماست، بگذار تا كاستى گيرد؛ و چون در زمستان حمله را فرمان دهم، مى‌گوييد اينك اوج سرما است، مهلتى ده تا سرماى سخت بگذرد! تمامى فرصت‌هامان در فرار از سرما و گرما گذشت و به‌راستى وقتى كه شما چنين از سرما و گرماى هوا مى‌گريزيد، در برق شمشيرها چگونه پايمردى را توانا باشيد؟ ! اى مردنمايان نامرد كه در خام‌رأيى، كودكان را مانيد و در عقل، عروسان حجله‌آراى را؛ اى كاش شما را نديده بودم و نمى‌شناختمتان» . (نهج‌البلاغه، خطبۀ ٢٧، ص ٤٤) .