عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4) - شیدائیان، حسین - الصفحة ١٥١ - ١٢ تقويت روحيه

آرى، اين جملۀ كوتاه كه از انفاس قدسى امام صادر شد، چنان اثر عميقى در روحيۀ رزمندگان گذاشت كه با عِده و عُدۀ كم، دژهاى مستحكم دشمنان را تصرف كردند و عمليّات معجزه‌آساى بيت‌المقدس و حماسۀ فتح خرمشهر را در تاريخ دفاع مقدّس رقم زدند. بدين ترتيب، خرمشهر پس از ٥٧٥ روز اسارت از لوث وجود اشغالگران آزاد شد و به دامن ميهن اسلامى بازگشت.

استكبار جهانى پيوسته با ارسال سلاح و تجهيزات مدرن و صدها نفر مستشار نظامى، ماشين جنگى عراق را تقويت مى‌كرد [١]و بدين وسيله، مردم حماسه‌ساز ايران را از ادامۀ نبرد و مقاومت مى‌ترساند. امام در برابر اين‌گونه تهديدات فرمود:

يك دسته‌شان مى‌ترسانند ما را از اين كه حالا ديگر صدام‌تانك‌هايش زياد شده است، اسلحه‌هايش زياد شده است؛ راست است اين‌ها، زياد شده و من قبلاً گفتم اين يك خوشحالى است براى ما، براى اين [كه] جوان‌هاى ما آن‌ها (تانك‌ها) را از آن‌ها (نيروهاى عراقى) مى‌گيرند براى خودشان! [٢]

تأثير معنوى اين سخنان در روحيۀ فرماندهان آنان را بر آن مى‌داشت‌تا با شجاعت و قوت به نيروهاى بسيجى و رزمنده بگويند:

اى رزمنده! نترس از اين كه صدام هزار موشك و هزار هواپيما دارد، امام يك روز فرمودند: مرتب به ما مى‌گويند صدام چقدر تانك دارد، دارد كه دارد، آن‌ها را ما مى‌گيريم، ما بايد توكلمان به خدا باشد. [٣]