عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4)
(١)
جلد چهارم (رهبرى امام خمينى)
١٥ ص
(٢)
مقدمه
١٥ ص
(٣)
فصل اوّل كليات
١٧ ص
(٤)
1 مفهوم رهبرى
١٧ ص
(٥)
2 اهميت رهبرى
١٨ ص
(٦)
3 رهبرى در قرآن
٢٠ ص
(٧)
4 رهبرى در تشيّع
٢٣ ص
(٨)
5 ولايت فقيه
٢٥ ص
(٩)
6 رهبرى امام خمينى
٢٧ ص
(١٠)
فصل دوم دفاع مقدّس در انديشۀ امام خمينى
٣١ ص
(١١)
1 علل تجاوز دشمن
٣٢ ص
(١٢)
1-1 اسلامخواهى نظام و حكومت
٣٣ ص
(١٣)
2-1 جلوگيرى از صدور انقلاب اسلامى
٣٤ ص
(١٤)
3-1 دشمنى شيطان بزرگ
٣٥ ص
(١٥)
4-1 تبانى اسرائيل و آمريكا
٣٧ ص
(١٦)
5-1 توسعهطلبى رژيم عراق
٣٩ ص
(١٧)
6-1 مساعد بودن شرايط داخلى
٤٠ ص
(١٨)
2 ماهيت جنگ تحميلى
٤١ ص
(١٩)
1-2 جنگ اسلام و كفر
٤١ ص
(٢٠)
2-2 جنگ حق و باطل
٤٣ ص
(٢١)
3-2 جهاد دفاعى
٤٥ ص
(٢٢)
فصل سوم ويژگىهاى رهبرى امام خمينى
٥١ ص
(٢٣)
1 شجاعت
٥١ ص
(٢٤)
2 طمأنينه
٥٣ ص
(٢٥)
3 شهادتطلبى
٥٩ ص
(٢٦)
4 تواضع و فروتنى
٦٠ ص
(٢٧)
5 محبت و صميميت
٦٣ ص
(٢٨)
6 قاطعيّت
٦٨ ص
(٢٩)
7 سازشناپذيرى
٧٣ ص
(٣٠)
8 استقامت
٧٤ ص
(٣١)
9 دشمنشناسى
٧٨ ص
(٣٢)
10 نيرنگشناسى
٨٠ ص
(٣٣)
11 الگوگيرى از سيرۀ معصومان (ع)
٨٢ ص
(٣٤)
فصل چهارم شيوهها و تدابير رهبرى امام خمينى
٨٥ ص
(٣٥)
1 سازماندهى
٨٥ ص
(٣٦)
1-1 بسيج همگانى
٨٥ ص
(٣٧)
2-1 گسترش تشكيلات نظامى
٨٧ ص
(٣٨)
3-1 هماهنگى نيروهاى رزمى
٨٧ ص
(٣٩)
4-1 هماهنگى جبهه و پشت جبهه
٩١ ص
(٤٠)
2 رعايت اصول تصميمگيرى
٩٤ ص
(٤١)
1-2 آگاهى از امور جنگ
٩٤ ص
(٤٢)
2-2 مشورت با مسؤولان و فرماندهان
٩٦ ص
(٤٣)
3 تفويض اختيارات و تعيين مسؤوليتها
١٠١ ص
(٤٤)
4 نظارت كامل
١٠٤ ص
(٤٥)
5 ابتكار عمل
١٠٥ ص
(٤٦)
6 رعايت اصول انسانى
١٠٧ ص
(٤٧)
1-6 عدم تعرّض به مردم عراق
١٠٧ ص
(٤٨)
2-6 رفتار انسانى با اسيران جنگى
١٠٩ ص
(٤٩)
7 تأكيد بر رعايت مقررات
١١١ ص
(٥٠)
8 موضعگيرى در برابر دشمن
١١٣ ص
(٥١)
1-8 جذب نيروهاى دشمن
١١٣ ص
(٥٢)
2-8 هشدار به حاميان دشمن
١١٥ ص
(٥٣)
9 مقابله با عوامل بازدارندۀ داخلى
١١٨ ص
(٥٤)
1-9 بازداشتن نيروها از توجه به مسائل انحرافى
١١٨ ص
(٥٥)
2-9 كماهميت جلوه دادن حوادث داخلى
١٢٠ ص
(٥٦)
3-9 يادآورى جنگ پس از انتخابات
١٢٢ ص
(٥٧)
4-9 جلوگيرى از دخالت افراد غيرمسؤول
١٢٣ ص
(٥٨)
5-9 منع فعاليت گروههاى مخالف نظام اسلامى
١٢٤ ص
(٥٩)
6-9 خنثى كردن فعاليت ستون پنجم
١٢٥ ص
(٦٠)
7-9 منع ورود نيروهاى مسلح در گروههاى سياسى
١٢٩ ص
(٦١)
8-9 انتقاد از قاعدين و مخالفان جنگ
١٣٠ ص
(٦٢)
9-9 خنثى كردن شايعات
١٣٣ ص
(٦٣)
10 مقابله با تبليغات دشمن
١٣٥ ص
(٦٤)
1-10 خنثى كردن تبليغ مجوسى بودن ايرانيان
١٣٦ ص
(٦٥)
2-10 محكوم كردن شعار عربيت
١٣٦ ص
(٦٦)
3-10 نفى صلحطلبى و آتشبس دروغين
١٣٧ ص
(٦٧)
4-10 خنثى نمودن شايعۀ ارتباط ايران با اسرائيل
١٣٩ ص
(٦٨)
5-10 پاسخ به تهمت طمعورزى ايران به همسايگان
١٤١ ص
(٦٩)
11 تشويق به نبرد
١٤٣ ص
(٧٠)
12 تقويت روحيه
١٤٩ ص
(٧١)
13 پشتيبانى معنوى و فرهنگى
١٥٦ ص
(٧٢)
1-13 توجه دادن به اراده و قدرت خداوند
١٥٧ ص
(٧٣)
2-13 يادآورى اعتماد به امدادهاى الهى
١٥٨ ص
(٧٤)
3-13 تأكيد بر ذكر خدا و تهجد
١٦٠ ص
(٧٥)
4-13 پرهيز دادن از غرور
١٦١ ص
(٧٦)
5-13 توجه دادن به قدرت ايمان
١٦٣ ص
(٧٧)
6-13 تقويت روحيۀ خلاقيّت و خودباورى
١٦٤ ص
(٧٨)
7-13 طلب نصرت از خداوند
١٦٦ ص
(٧٩)
8-13 بهرهگيرى از روحانيون و هنرمندان
١٦٨ ص
(٨٠)
9-13 قدردانى از ملت قهرمان ايران
١٧١ ص
(٨١)
10-13 تقدير از رزمندگان
١٧٣ ص
(٨٢)
11-13 تقدير از ايثارگران و شهيدان
١٧٦ ص
(٨٣)
12-13 تأكيد بر بعد معنوى دفاع
١٧٨ ص
(٨٤)
14 پشتيبانى مالى و مادى
١٨١ ص
(٨٥)
1-14 تقويت بنيۀ دفاعى
١٨١ ص
(٨٦)
2-14 تقسيم امكانات و تجهيزات نظامى
١٨٣ ص
(٨٧)
3-14 حمايت مالى
١٨٤ ص
(٨٨)
4-14 رسيدگى به معيشت رزمندگان
١٨٥ ص
(٨٩)
فصل پنجم تأثير معنوى رهبرى امام خمينى
١٨٧ ص
(٩٠)
1 عشق رزمندگان به امام
١٨٨ ص
(٩١)
1-1 نذر براى سلامتى امام
١٩٠ ص
(٩٢)
2-1 اظهار عشق در سختترين شرايط
١٩١ ص
(٩٣)
2 عشق خانوادۀ ايثارگران به امام
١٩٥ ص
(٩٤)
3 نفوذ معنوى امام در نيروهاى دشمن
١٩٧ ص
(٩٥)
4 اطاعتپذيرى عاشقانه
١٩٨ ص
(٩٦)
5 ياد امام در جمع رزمندگان
٢٠٥ ص
(٩٧)
6 شباهتجويى رزمندگان به امام
٢٠٩ ص
(٩٨)
1-6 شجاعت در نبرد با دشمن
٢٠٩ ص
(٩٩)
2-6 اخلاق فردى و عبادى
٢١١ ص
(١٠٠)
7 اشتياق ديدار با امام
٢١٣ ص
(١٠١)
1-7 وعدۀ ديدار
٢١٥ ص
(١٠٢)
2-7 پاداش عمليّات
٢١٨ ص
(١٠٣)
3-7 اجر استقامت
٢٢٠ ص
(١٠٤)
4-7 آرزوى ديدار
٢٢١ ص
(١٠٥)
منابع و مآخذ
٢٢٥ ص
(١٠٦)
الف-كتابها
٢٢٥ ص
(١٠٧)
ب-نشريات و منابع منتشر نشده
٢٣١ ص
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص

عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4) - شیدائیان، حسین - الصفحة ١٣٨ - ٣-١٠ نفى صلحطلبى و آتشبس دروغين

عمليّات‌هاى كوبندۀ رزمندگان اسلام، تجديد قوا و تحت فشار قرار دادن جمهورى اسلامى به وسيلۀ سازمان‌هاى بين‌المللى، شعار صلح‌طلبى و آتش‌بس در مناطق جنگى را سر داد. حضرت امام خطاب به هيأتى كه از سوى مجامع بين‌المللى به ايران آمد، با بيان ادعاهاى باطل و فريبكارانۀ صلح‌طلبى عراق فرمود:

ما صلح را استقبال مى‌كنيم، لكن يك صلح شرافتمندانۀ اسلامى؛ صلحى كه بايد بفهمند كه متجاوز چه كرده است؛ صلحى كه خسارت اين كشور جبران بشود، نه صلحى كه از [يك] طرف بگويد صلح و از اين طرف [موشك] بفرستد و توپ‌ها را ببندد به مردم بيگناه. [١]

اقدام ديگر عراق براى فريب افكار عمومى مسلمانان جهان، سوء استفاده از عنوان ماه‌هاى حرام براى اجراى آتش‌بس بود، در صورتى كه هجوم سراسرى خود را به ايران در دوازدهم ماه ذى‌القعدة الحرام شروع كرده بود! برخى از روحانيون دربارى كشورهاى عربى نيز همصدا با صدام، ايران را از دفاع مشروع در ماه‌هاى حرام منع مى‌كردند، از جمله مفتى الازهر مصر در همان روزهاى اول جنگ گفت:

ايران و عراق چرا در ماه حرام با هم مى‌جنگند؟ اين خلاف اسلام است، جنگ آن‌ها بايد هرچه زودتر تمام بشود! [٢]

حيلۀ ديگر حاكمان عراق كه نشانگر جهل آنان نسبت به تاريخ واحكام اسلام است، اعلام ماه مبارك رمضان به عنوان يكى از ماه‌هاى حرام و درخواست آتش‌بس از ايران بود. امام با اشاره به وقوع جنگ بدر در ماه رمضان، پاسخ دندان‌شكنى به اين حيلۀ عاميانه داد:


[١] . همان، ج ١٧، ص ٤٩.
[٢] . در مكتب جمعه، ج ٢، ص ٣٦٠.