عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4) - شیدائیان، حسین - الصفحة ٨١ - ١٠ نيرنگشناسى

بود، زيرا استكبار جهانى و رژيم صهيونيستى به‌خوبى حساسيت جمهورى اسلامى و حضرت امام خمينى را نسبت به مسألۀ اسرائيل و لبنان مى‌دانستند.

با اين اقدام، محافل خبرى و مطبوعاتى و افكار سياسى جهان از جنگ عراق و ايران به لبنان توجه پيدا كرد و چه بسا ممكن بود در رزمندگان سستى پديد آيد و نبرد با دشمن بعثى فراموش گردد، امّا هوشيارى منحصر به‌فرد امام و موضع‌گيرى صريح ايشان در بارۀ حملۀ اسرائيل به لبنان، چگونگى پشتيبانى رزمندگان از مردم لبنان و فلسطين را ترسيم، و اين توطئۀ بزرگ را خنثى كرد. [١]امام با محكوم كردن شديد اين اقدام جنايتكارانۀ اسرائيل و سرزنش حاكمان كشورهاى اسلامى، خطاب به ملت رزمندۀ ايران و سلحشوران جبهه‌هاى نبرد فرمود:

ما راهمان اين است كه بايد از راه شكست عراق دنبال لبنان برويم نه مستقلاً. [٢]

ما بنايمان بر اين است كه اول عراق بايد از شر اين مفسدين و از شر اين غاصبين فارغ بشود و بعد از آن ان‌شاءاللّه به قدس [برويم.] [٣]

در ادامۀ همين توطئۀ برنامه‌ريزى‌شدۀ دشمنان براى دلسرد كردن رزمندگان و توقف عمليّات‌هاى كوبنده و سرنوشت‌ساز آنان، رژيم عراق ادعا مى‌كند كه