عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4) - شیدائیان، حسین - الصفحة ٦٥ - ٥ محبت و صميميت

يكى از برادران گفت كه پاسداربازى درنياوريد و چندنفر از برادرها را كنار زد. ما آن‌جا فرمايش حضرت امام را شنيديم كه دستشان را به پشت كمر يكى از بچّه‌ها به نام شهيد درويشى زدند و فرمودند: «اشكال ندارد، پاسداربازى دربياوريد، بگذاريد راحت باشند!» و ما اين خاطرۀ بسيار دلچسب را در ذهن داشتيم و با تمام وجود براى عمليّات آمديم و عمليّات فتح‌المبين بعد از آن ديدار انجام شد. [١]

ديگر صحنۀ اعجاب‌انگيز اظهار محبت بى‌سابقۀ حضرت امام، نسبت به رزمندۀ دلاورى است كه رشادت‌هاى او را براى ايشان نقل كردند. شهيد صياد شيرازى كه ناظر اين صحنۀ معنوى و روحانى بوده است، در بارۀ رفتار حضرت امام با اين رزمنده كه بعدها به شهادت رسيد، چنين مى‌گويد:

در مسير ورود حضرت امام به حسينيه قرار گرفتيم. هنگامى كه امام براى ورود به حسينيه تشريف آورند، خدمتشان گفتيم كه آقا اين رزمنده واقعاً حماسه كرد. . . و مختصرى از صحنۀ رشادت‌ها و دلاورى‌هاى او را براى حضرت امام نقل كرديم. همين كه صحبتمان تمام شد، جاويدى به سوى امام حركت كرد و گردن حضرت امام را در آغوش گرفت و بر گردن و سر و صورت حضرت امام بوسه مى‌زد. . . شهيد جاويدى اختيار را از كف داده بود و جالب اين است كه امام هم با يك حالت عجيبى تحمل مى‌كرد، ولى ما نگران بوديم كه نكند براى حضرت امام ناراحتى ايجاد شود كه كسى با اين كيفيت ايشان را مورد محبت قرار دهد. ما به حال شهيد جاويدى غبطه مى‌خورديم كه اين توفيق نصيبش شده و به چيزى كه دلش مى‌خواست، رسيده است، اما در