عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4) - شیدائیان، حسین - الصفحة ٥٨ - ٢ طمأنينه

رودخانه عبور بدهيم، چه خواهد شد؟ از طرفى براى تثبيت مواضع تصرف‌شده در مقابل خود، دشمن را در مقابل خود و رودخانه را در پشت سر داشتيم؛ مجموعۀ اين عوامل باعث نگرانى ما شده بود. خدمت حضرت امام كه رسيديم، آن بزرگوار با آن حال و سن زياد حدود نيم ساعت از روى نقشه به‌دقت توضيحات ما را در بارۀ عمليّات ملاحظه فرمودند و نگرانى ما را هم متوجه شدند، سپس فرمودند كه شما به خداوند اعتماد داشته باشيد، اصلاً فرمانده كل قوا خداست. همان خدايى كه به شما مأموريت داده كه نماز بخوانيد، همان خدا به شما امر كرده كه دفاع بكنيد؛ برويد و مطمئن باشيد كه پيروزيد. . . .

شب عمليّات همۀ نيروها از جمله غواص‌ها آماده و يا سوار بر قايق‌ها بودند و در ساحل دشمن هم چراغ‌هاى رنگى چشمك‌زن براى هر يگانى به عنوان راهنما از طرف نيروها گذاشته شد و حالت غافلگيرى دشمن هم كاملاً مراعات شده بود كه خليج فارس طوفانى شد و باران هم شروع به باريدن كرد! ظاهراً همۀ نقشه‌هاى ما نقش بر آب شد؛ مانده بوديم كه چكار بكنيم. در قرارگاه شهيد همّت همه به گريه و زارى و دعاى توسل روى آورديم؛ واقعاً دل‌ها شكسته بود. . . از طرفى فرمايش حضرت امام هم در نظرمان بود كه به خداوند متعال اعتماد داشته باشيد و بر خدا توكل كنيد و. . . . شايد براى بعضى‌ها تعجب‌آور باشد، ولى در هر حال در همين شرايط با رمز «يا فاطمة الزهرا» ، بچّه‌ها به دريا زدند. . . هنوز يك ساعت از عمليّات نگذشته بود كه خط اول دشمن در كنار اروند به وسيلۀ لشكر ٢٥ كربلا شكسته شد و به دنبال آن، شهر فاو به تصرف سپاه اسلام درآمد. [١]