عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج4) - شیدائیان، حسین - الصفحة ١٩٠ - ١-١ نذر براى سلامتى امام
اَلَّذيٖنَ ٰامَنُوا وَ عَمِلُوا الصّٰالِحٰاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدّاً [١]
كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند، بهزودى [خداى] رحمان براى آنان محبتى [در دلها] قرار مىدهد.
آنچه در ذيل از عشق رزمندگان به امام بيان مىشود، مشاهدات راويان دفاع مقدس و يا همسنگران اين والهان شيدا است كه به صورتهاى گوناگون جلوهگر شده است:
١-١. نذر براى سلامتى امام
سلامتى، نشاط و طول عمر براى امام، از آرزوها و خواستههاى قلبى دلاورمردان نبرد بود. رزمندگان هيچگاه طاقت شنيدن خبر بيمارى امام را نداشتند و با ديدن و شنيدن اخبار و تصويرهايى كه نشانگر بيمارى ايشان بود، منقلب، و با نذرهايى از خداوند متعال سلامتى و طول عمر امامشان را خواستار مىشدند:
از جمله نذرهاى رايج و هميشگى بين بچّهها، نذر فرستادن صلوات به صورت جمعى و فردى براى حفظ سلامتى و بقاى عمر حضرت امام بود، خصوصاً وقتى كه به حضرت امام كسالتى عارض مىشد يا بچّهها هالهاى از اندوه را در سيماى مباركشان مشاهده مىكردند. [٢]
از ديگر نذرهاى رايج كه عارى از هرگونه شائبه ريا و خودنمايىبود و هيچكس جز برخى از دوستان نزديك متوجه آن نمىشد، روزه گرفتن نيروهاى رزمنده و بسيجى براى سلامتى حضرت امام بود:
[١] . مريم (٩) ، آيۀ ٩٦.
[٢] . فرهنگ جبهه، آداب و رسوم، سيد مهدى فهيمى، ج ١، ص ٢٣١-٢٣٢.