سودمندى درباره واقعه كربلا دارد. از الفتوح اعثم كوفى به نام‌هاى ديگرى نيز ياد شده است: فتوحات الشّام و تاريخ فتوح «١».
١- قرائت خُرافى و اساطيرى: روضة الشّهداء، معروف‌ترين مقتل كربلا در بُعد اسطوره‌اى در زبان فارسى است و ملّا حسين واعظ كاشفى با نقل مطالبى خرافى و اغراق‌گونه، به وقايع كربلا حالت اسطوره‌اى داده است ولى او اوّلين كسى نيست كه شخصيّت‌هاى مذهبى را در هاله‌اى از افسانه فرو برده است. پيش از او، ابن حسام خوسفى (٧٨٣- ٨٧٥) شاعر نامدار شيعى در سده نهم، با تقليد از شاهنامه فردوسى، مثنوى خاوران‌نامه را در ٢٢٥٠٠ بيت و درباره جنگ‌هاى حضرت على عليه السلام و يارانش: مالك اشتر، ابوالمحجن، معدى كرب و عمرو بن اميّه با قباد (: پادشاه خاوران) و امراى بت‌پرست ديگر مانند: تهماس شاه و صلصال شاه براى اشاعه اسلام و برانداختن كفر در خاور زمين، سروده و به اين جنگها حالت كاملًا اساطيرى بخشيده است. اين اثر، هنوز به چاپ نرسيده ولى نسخه‌هاى خطّى آن موجود است. «٢»
ملّا حسين واعظ كاشفى مقتل روضةالشّهداء را به سال ٩٠٨ ه. ق نوشت كه از همان اوان مورد استقبال بسيارى از محافل مذهبى و عزادارى قرار گرفت و توسّط فضولى بغدادى و جامى قيصرى نيز به زبان آذرى ترجمه گرديد.
روضة الشّهداء به خاطر مطالب غير واقعى و افسانه‌اى از سده دهم به بعد مورد اقبال فراگير عوام قرار گرفت و محفل به محفل و دست به دست مى‌گشت و مطالب آن زبان به زبان تكرار مى‌شد. از همين روى به‌